Contra Litteras Petiliani (3.37)

Quid quod etiam ipse posuit in epistula sua
Quoduultdeum de duobus adulteriis apud uos conuictum et
abiectum a nostris esse susceptum? quid ergo? sine huius
praeiudicio dixerim, qui causam suam bonam uel probauit uel
persuasit: tales apud uos nondum detecti cum baptizant, quid
ab eis accipitur, fides an reatus? non utique fides, quia non
habent conscientiam sancte dantis quae abluat accipientis, sed
nec reatus propter illud additum uerbum: nam qui fidem (sciens\'
a perfido sumpserit non fidem percipit sed reatum; ab istis
autem cum baptizarentur homines, quales fuissent utique nescierunt.
proinde non ab eis accipiendo fidem, quia non habebant
conscientiam sancte dantis, non accipiendo etiam reatum,
quia non scientes sed nescientes eorum crimina baptizati sunt,
sine fide et sine reatu remanserunt. non sunt ergo in numero
talium flagitiosorum, sed nec in numero possunt esse fidelium,
quia sicut nec reatum ita nec fidem ab eis accipere potuerunt.
at eos in numero fidelium a uobis cernimus deputari nec censere
quemquam uestrum ut baptizentur, sed ratum habere
quod baptizati sunt. acceperunt itaque fidem nec tamen ab eis
acceperunt, qui non habebant conscientiam sancte dantis quae
ablueret accipientis. unde ergo acceperunt? hinc satago, hoc
urgenter interrogo, hoc ut respondeatur uebementissime flagito.