Contra Gaudentium Donatistarum Episcopum (2.3)

Ab hac ergo uera germanaque catholica, quae domini
luce perfusa per orbem totum radios suos porrigit, ramos
suos per uniuersam terram copia ubertatis extendit, quae
causa uobis fuerit exeundi cum interrogamini, nihil iustum
inuenitis, prorsus ab hac ecclesia exitum uestrum nulla purgatione
probabilis excusationis abluitis. quid enim dicitis nisi:
\'necessitas compulit, ut iusti relinqueremus iniustos'? respondet
uobis scriptura diuina: filius malus ipse se iustum
dicit, exitum uero suum non abluit. \'exitum\', inquit,
(sum') — utique illum, de quo dicit apostolus Iohannes: ex
no b i sex i e run t — omnino non abluit, non defendit, non
excusat, non purgat. ad iustos enim non pertinet in ecclesia
catholica nisi malos, quos corrigere uel damnare non possunt,
patientissime tolerare, nec propter zizania de dominico agro
nec propter paleam de dominica area nec propter uasa inhonorata
de dominica domo nec propter pisces malos de dominicis
retibus ante tempus exire, ne frustra exitum suum
conentur abluere. has euangelicas sententias si uolueris in
alium sensum qualibet argumentatione conuertere, eidem beato
Cypriano, cuius testimonia adhibes, contradicis, sicut in nostra
conlatione fecistis. nam haec de ista quaestione supradicti
martyris uerba sunt in epistula, quam scripsit ad Maximum
et socios confessionis eius: etsi uidentur, inquit, in [*] [*] [*] [*]
ecclesia esse zizania, non tamen impediri debet aut
fides aut caritas nostra, ut quoniam zizania esse
in ecclesia cernimus ipsi de ecclesia recedamus.
nobis tantummodo laborandum est ut frumentum
esse possimus, ut cum coeperit frumentum dominicis
horreis condi, fructum pro opere nostro et
labore capiamus. apostolus in epistula sua dicit:
\'in domo autem magna non solum uasa sunt aurea
et argentea, sed et lignea et fictilia. et quaedam
quidem honorata, quaedam inhonorata.\' nos operam
demus et quantum possumus laboremus, ut uas
aureum uel argenteum simus. ceterum fictilia uasa
confringere domino soli concessum estcuietuirga
ferrea data est. esse non potest maior domino suo
seruus nec quisquam sibi quod soli filio pater
tribuit uindicarit, ut se putet aut ad aream uentilandam
et purgandam palam uel uentilabrum iam
ferre posse aut a frumento uniuersa zizania humano
iudicio separare. superba est ista obstinatio
et sacrilega praesumptio quam sibi furor prauus
adsumit. et dum sibi semper quidam plus quam
mitis iustitia deposcit adsumunt, de ecclesia pereunt,
et dum se insolenter extollunt, ipso suo
tumore caecati ueritatis lumen amittunt.