Contra Gaudentium Donatistarum Episcopum (1.50)

Qui sunt autem labores uestri, quos a uobis iactatis
auferri? an iniustum est, ut ecclesiae quae fuerunt uestrae,
cum in pacem catholicam transeunt, cum suis rebus transeant?
illis enim ad nos transeuntibus si res earum uultis tenere,
uos procul dubio res alienas uultis auferre. mater autem catholica
uobis dicit, quod quibusdam beatus apostolus dixit: non
enim quaero quae uestra sunt, sed uos. uerumtamen
quomodo uobis non estis ipsi contrarii, quando utrumque nobis
obicitis, et quod res uestras possidere cupiamus et quod uiolenter
uos nobiscum esse cogamus? haec duo quam sint inter
se contraria non uidetis. si enim ad communionem nostram uos
inuitos quaerimus et tenemus, quomodo res uestras desideramus,
quas utique uobis communicantibus habere non possumus?
si autem illas cupimus optinere, quomodo uos quaerimus, ut
eas uobis communicantibus amittamus? sed confitemur uobis:
cupiditas nostra caritas uocatur. haec uos quaerit in nobis,
haec uos inuenire, corrigere atque in unitate Christi consociare
desiderat; ut uestris caminis uos ardere timeamus, huius igne
feruemus; haec nos accendit, ut non solum non concupiscamus [*] [*]

res uestras, sed nobiscum optemus possideatis et nostras. agnoscite
et uenite et perire nolite. aut si ultro uenire erubescitis,
seruimus infirmitati, ne quid pereat caritati. ecce uolumus
uos tenere: quid festinatis ardere? ad uitam tenemus, ad salutem
tenemus, ad Christi unitatem ueritatem suauitatem tenemus
et ad cenam tanti patris familias, si sponte non uultis
intrare, compellimus.