Contra Gaudentium Donatistarum Episcopum (1.48)

Porro in ipso concilio statuistis, ut, qui nobis inuiti
communicauerunt uel episcoporum uel presbyterorum, tantum [*] [*]

si sacrificium non obtulerint aut in populo non tractauerint,
ad ueniam pertineant et in suis recipiantur honoribus, ac sic
totas calumniarum uestrarum uires etiam ipsi hoc decreto
uestro penitus amputastis. ubi est enim, quod uestro uaniloquio
etiam eos, qui non fuerunt, dicitis per communionem nostram
fieri traditores, quia scilicet, sicut calumniamini, illi nos inquinauerunt,
qui urgentibus tunc impiis potestatibus libros ecclesiasticos
tradiderunt? cur ergo nunc a crimine absoluitis, quos
nobis communicasse cognoueritis inuitos, si sacrificium non
obtulerint neque sermonem in populo fecerint? quasi illi tunc
primi traditores sub terrore et horrore immanium suppliciorum,
qualia modo uobis omnino nullus ingessit, codices sanctos non
inuiti tradiderint aut sacrificium illic obtulerint aut in populo
sermonem fecerint. uidetis ergo quod, sicut uos istis, quos
uanissime criminamini communione nostra fieri traditores, si
quid inuiti fecerint, potuistis ignoscere, ita etiam maiores uestri
in necessitate multo artiore tradentibus ueris traditoribus eadem
regula ignoscere potuerunt. sed ut damnarent alios absentes et
inauditos, inimicorum Caeciliani factione compulsi sunt, facientes
quod de talibus apostolus dicit: in quo enim alium iudicas,
temet ipsum condemnas; eadem enim agis qui
iudicas.