Contra Gaudentium Donatistarum Episcopum (1.44)

Uerba epistulae: Ad docendum, inquit, populum
Israel omnipotens deus prophetis praeconium dedit, non
regibus imperauit. saluator animarum dominus Christus ad
insinuandam fidem piscatores, non milites misit. ad haec
responsio: Audite ergo prophetas sanctos et sanctos piscatores,
et molestos non patiemini religiosissimos reges. iam enim et
superius ostendi ad curam pertinuisse regis, ut Niniuitae deum
placarent, cuius iram propheta annuntiauerat. quamdiu ergo
uos non tenetis ecclesiam quam (prophetae) praenuntiauerunt,
piscatores apostoli plantauerunt, tamdiu reges, qui eam tenent,
rectissime ad suam curam iudicant pertinere, ne uos aduersus
eam rebelletis impune. nam deus et reges habuit inter prophetas;
Dauid quippe sanctus, quod non potestis ignorare, rex fuit.
audite itaque prophetantem regem, et nullum religiosum regem
formidabitis irascentem. audite, inquam, prophetam regem
dicentem de Christo: dominabitur a mari usque ad
mare et a flumine usque ad terminos orbis terrae,
et non timebitis christianum regem succensentem uobis hanc
ecclesiam blasphemantibus, quae, sicut a rege prophetata est, [*] [*] [*] [*]
exhibetur usque ad terminos orbis terrae, quia et rex Nabuchodonosor,
quamuis propheta non fuerit, eos tamen, qui
blasphemarent deum Sidrac Misac [et] Abdenago, religiosa
seueritate coercuit.