Contra Gaudentium Donatistarum Episcopum (1.30)

Uerba epistulae: Sed etsi persecutio conquiescat,
inquit, unde martyrum numerus adimpletur, Iohanne dicente:
uidi, inquit, animas occisorum sub ara dei exclamantium
et dicentium: quamdiu, domine, non iudicas et
uindicas sanguinem nostrum de iis qui habitant
super terram? et acceperunt singuli stolas albas, et
dictum est eis, ut requiescerent adhuc paucum tempus,
donec impleatur numerus fratrum ipsorum qui
incipient interfici sicut et ipsi? ad haec responsio: Si
sub ara Christi martyres esse uelletis, non uos ipsos incendendo
sacrificium diabolo faceretis. quis enim gaudet de isto
furore uestro nisi diabolus, qui eum uobis inspirat, et qui
sunt ex parte illius? ipse est, qui illum puerum, de quo in
euangelio legimus, mittebat aliquando in aquam, aliquando in
ignem, ipse et illum gregem porcorum praecipitem fluctibus
mersit, ipse, ut se de pinna templi praecipitaret, etiam ipsi
domino audacissima temptatione suggessit. ad diabolum sine
dubio pertinetis, cum tria genera mortis, aquam ignem praecipitium,
in uestris mortibus frequentatis. si enim mentes non
dementia perderetis, ista ipsa uerba, quae de sancto libro
posuisti, ab isto interitu quem uobis ingeritis uos reuocare
deberent. quid enim animae martyrum sub ara dei dicunt?
quamdiu, domine, non iudicas et uindicas sanguinem
nostrum de iis qui habitant super terram?
uindicari poscunt sanguinem suum, in eis utique a quibus
fusus est: numquid in aliis? ac per hoc uindicabitur uester
in uobis.