Contra Fortunatum (26-30)

AUG. dixit: Hanc causam abs te quaero. id est: si deo
noceri non poterat, quare huc nos misit?
FORT. dixit: Quaeritur a nobis, si deo malum nocere non
possit, cur huc anima missa fuerit, aut qua ratione mundo
permixta sit. quod in eo manifestum est, quod ait apostolus:
numquid dicit figmentum ei. qui se finxit: cur me ita
formaueris? si ergo causanda est haec res, interrogandus
est, qui animam direxit nulla cogente se necessitate; si autem
necessitas fuerat mittendi animam, merito est et uoluntas
liberandi eam.

AUG. dixit: Premitur ergo deus necessitate V

FORT. dixit: Iam hoc est: noli ad inuidiam excitare id,
quod dictum est, quod non necessitati facimus subditum esse
deum, sed uoluntarie misisse animam.

AUG. dixit: Recita, quod supra dictum est. (et recitatum
est: si autem necessitas fuit mittendi animam, merito
est et uoluntas liberandi eam).

AUG. dixit: Audiuimus [si autem necessitas fuit mittendi
animam. merito est et uoluntas liberandi eam].

Tu ergo dixisti fuisse necessitatem mittendi animam. sed
si modo uoluntatem uis dicere, et hoc addo: cui noceri
nihil poterat. crudelis uoluntas fuerat mittendi animam ad
tantas miserias. quod refellendi causa quia loquor, ueniam [*] [*]

FORT. dixit: Nos dicere adseueras crudelem esse deum mittendo
animam; fecisse deum uero hominem et insufflasse in
eum animam; quam utique pro sua scientia animam futuram
inuolui et beneficio malorum non posse hereditati suae repraesentari.
hoc aut ignorantis est aut dantis animam ad haec
mala, quae supra memorata sunt. id commemoraui, quia dixisti - ante
tempus non multum - quod adoptauerit sibi deus animam,
non quod ab ipso sit; aliud est enim adoptare.

AUG. dixit: De adoptione nostra memini me ante dies
dixisse secundum testimonium apostoli, qui dicit nos uocatos
in adoptionem filiorum. non ergo meum fuit illud, sed apostolicum
responsum. de qua re, id est de ista adoptione suo
tempore, si placet, inquiramus; et de illa insibilatione respondebo,
cum tu meis obiectionibus responderis.

FORT. dixit: Progressum dico fuisse animae contra contrariam
naturam, quae natura deo nihil nocere poterat.

AUG. dixit: Quid opus erat isto progressu, ubi nihil
habebat deus, quod caueret, cui noceri nihil poterat?

FORT. dixit: Constat apud conscientiam nostram a deo
uenisse Christum?