Contra Faustum (4.2)

AUGUSTINUS respondit: Temporalium quidem rerum [*] [*]

promissiones testamento uetere contineri et ideo uetus testamentum
appellari nemo nostrum ambigit, et quod aeternae uitae
promissio regnumque caelorum ad nouum pertinet testamentum:
sed in illis temporalibus figuras fuisse futurorum, quae
inplerentur in nobis, in quos finis saeculorum obuenit, non
suspicio mea, sed apostolicus intellectus est dicente Paulo
cum de talibus loqueretur: haec omnia figurae nostrae
fuerunt, et iterum: haec omnia in figura contingebant
illis; scripta sunt autem propter nos, in quos finis
saeculorum obuenit. non ergo uetus testamentum ad consequendas
illas promissiones, sed ad intellegendas in eis noui
testamenti praenuntiationes accipimus; ueteris quippe testificatio
fidem nouo conciliat. unde dominus posteaquam resurrexit
a mortuis seque non solum intuendum discipulorum
oculis sed etiam contrectandum manibus obtulit, ne quid
tamen cum suis mortalibus et carnalibus sensibus fallaciter
agi arbitrarentur, magis eos de ueterum librorum testificatione
firmauit dicens: oportebat inpleri omnia, quae scripta
sunt in lege Moysi et prophetis et psalmis de me.
non itaque spes nostra in temporalium rerum promissione
defixa est, quandoquidem nec ipsos illius temporis sanctos et
spiritales uiros, patriarchas et prophetas, his terrenis rebus
fuisse deditos credimus; intellegebant enim reuelante sibi
spiritu dei, quid tempori illi congrueret et quibus modis deus.
per illas omnes res gestas et dictas futura figuranda et praenuntianda
decerneret, magisque desiderium eorum de noua
testamento erat; sed praesens functio corporalis ad significanda
noua uentura pollicitationibus ueteribus praebebatur. ita [*] [*]
illorum hominum non tantum lingua, sed et uita prophetica fuit.
carnalis autem populus promissis uitae praesentis inhaerebat.
de quo tamen etiam populo nihilominus significabantur futura.

Sed uos ista non intellegitis. quia, sicut propheta dixit
"nisi credideritis, non intellegetis." non enim estis
eruditi in regno caelorum, id est in ecclesia Christi uera
catholica; quod si essetis, de diuitiis sanctarum scripturarum
non solum noua sed etiam uetera proferretis. ipse quippe dominus
dicit: propterea omnis scriba eruditus in regno
caelorum similis est homini patrifamilias proferenti
de thesauro suo noua et uetera. et ideo dum sola promissa
dei noua tenere uos arbitramini, remansistis in uetustate
carnis et nouitatem induxistis erroris. de qua nouitate apostolus
dicit: profanas autem uerborum nouitates euita; multum
enim proficiunt ad inpietatem, et sermo eorum
sicut cancer serpit. ex quibus est Hymenaeus et
Philetus, qui circa ueritatem aberrauerunt dicentes
resurrectionem iam factam esse, et fidem quorundam
subuerterunt. ex qua uena falsitatis uos manare cognoscite.
qui dicitis nunc esse resurrectionem tantummodo animarum
per praedicationem ueritatis, corporum autem, quam praedicauerunt
apostoli. futuram negatis. quid autem spiritaliter
secundum hominem interiorem, qui renouatur in agnitione dei,
potestis cogitare, cum per uetustatem carnis et per carnalium
rerum imagines, quibus totus error uester inuoluitur, res corporeas
non possessione teneatis, sed phantasmate sapiatis?
terram enim Chananaeorum. quae manifesta erat et manifeste [*] [*]

illo populo data est. contemnere uos et fastidire gloriamini.
quasi non ita terram luminis describatis ex una parte a terra
gentis tenebrarum, tamquam cuneo coartato discissam, ut
neque in rerum ueritate inueniatur et in cogitationum uestrarum
falsitate credatur; et ideo nec uitam uestram data sustineat
et mentem uestram desiderata corrumpat.