Contra Faustum (3.6)

An illud, quod adiunxit, uos mouet adhuc? quamuis
nec sic quidem. inquit. dignum erit et ex utero natum
credere deum et deum christianorum. quasi nos ipsam
diuinam naturam ex feminae utero extitisse credamus. nonne
modo commemoraui apostoli testimonium, ubi ait de Iudaeis:
quorum patres, et ex quibus Christum secundum
carnem, qui est super omnia deus benedictus in saecula?
Christus ergo dominus et saluator noster filius dei
uerus secundum diuinitatem, et filius hominis uerus secundum
carnem, non ex eo, quod est super omnia deus benedictus in
saecula ex femina natus est, sed ex illa infirmitate, quam
suscepit ex nobis, ut in ea moreretur pro nobis et eam sanaret
in nobis; non ex forma dei, in qua cum esset, non rapinam
arbitratus est esse aequalis deo, natus ex femina est.
sed ex forma serui, quam accipiendo semet ipsum exinan
uit. neque enim ob aliud exinanisse se dictus est nisi
accipiendo formam serui, non amittendo formam dei. illa enim
natura, qua in forma dei aequalis est patri, incommutabiliter
permanente suscepit mutabilem nostram, per quam de uirgine
nasceretur. uos autem, cum carnem Christi uirginali utero
committere horretis, ipsam diuinitatem dei non tantum hominum,
sed et canum porcorumque uteris commisistis, semel [*] [*]

conceptam in utero uirginis Christi carnem non uultis credere,
in qua non solum non ligatus, sed nec conmutatus est deus, .
et ipsam dei partem diuinamque naturam in omnium hominum
ac bestiarum masculinis seminibus et femininis uteris, in
omnibus conceptibus per omnes terras et per omnes aquas et
per omnes auras ligari, obprimi, coinquinari et nec totam
postea liberari posse praedicatis!