Contra Faustum (3.5)

Quapropter quoniam id. quod Faustum de generationum
diuersitate permouit, quia in duobus patribus intellegendis
hic nodus erat, intellecta natura et adoptione solutum est.
frustra se uoluit ad duos euangelistas conferre et ab aliis
duobus auferre, magis offensurus, ad quos se contulisset,
quam eos, a quibus abstulisset. non enim amant sancti suos
electores, si suorum sociorum eos inuenerint desertores. unitate
enim gaudent et in Christo unum sunt; et si alius aliud
et alius aliud, aut alius aliter et alius aliter: uera tamen [*] [*]

omnes dicunt nec sibi ullo modo contraria, si pius lector
accedat. si mitis legat, si non haeretico animo, unde rixetur,
sed fideli corde, unde aedificetur, inquirat. iam ergo quoniam
singulorum patrum generationes, quos ut unus homo duos
haberet. non est ab humano genere alienum, singulos euangelistas
narrandas suscepisse credidimus, non est a ueritate
nostra fides aliena. quocirca inter se iam euangelistis conuenientibus,
sicut Faustus promisit, utcumque succumbite.