Contra epistulam fundamenti (12)

De eo igitur, inquit, frater dilectissime Pattici, [*]

quod mihi significasti dicens nosse te cupere, cuiusmodi
sit natiuitas Adae et Euae, utrum uerbo sint
idem prolati, an progeniti ei corpore, respondebitur
tibi, ut congruit. namque de his a plerisque in uariis
scripturis reuela tionibus que dissimili modo insertum
atque commemoratum est. quapropter ueritas istius
rei ut sese habet. ab uniuersis fere gentibus ignoratur
et ab omnibus. qui etiam de hoc diu multumque
disputarunt. si enim illis super Adae et Euae generatione
prouenisset manifesto cognoscere. numquam
corruptioni et morti subiacerent. manifestam ergo cognitionem
huius rei nobis pollicetur, ne corruptioni ac morti
subiciamur. et si adhuc parum est, uide, quid sequatur. necessario
ergo, inquit, plura sunt ante commemoranda
ut ad istud mysterium sine ulla possit ambiguitate
perueniri. hoc est, quod dicebam, sic mihi demonstrari
debere ueritatem, ut ad eandem sine ulla ambiguitate perueniam.
quod si ipse non polliceretur, me tamen hoc exigere
et flagitare oportebat, ut tanta mercede cognitionis euidentissimae
atque certissimae ex catholico christiano quibuslibet
contradicentibus Manichaeum me fieri non puderet. iam igitur
audiamus, quid adferat.

Unde si tibi uidetur, inquit, ausculta prius, quae
fuerint ante constitutionem mundi et quo pacto proelium
sit agitatum, ut possis luminis seiungere naturam
ac tenebrarum. iam incredibilia et omnino falsa
proposuit. quis enim credat ante constitutionem mundi ullum
proelium fuisse commissum? et tamen si esset credibile,
modo nos non credere. sed cognoscere uelimus. nam qui dicit [*]

Persas et Scythas ante multos annos secum bellasse, rem
dicit credibilem, eam tamen, quam uel auditam uel lectam
possumus credere, non expertam conprehensamque cognoscere.
cum ergo istum repudiarem, si tale aliquid diceret — non
enim ea promisit, quae cogerer credere, sed quae possem sine
ulla ambiguitate cognoscere —, quomodo eum non repudiabo,
quando non modo incerta dicit, sed etiam incredibilia ? sed
quid? si aliquibus rationibus ea perspicua et cognita faciet?
audiamus ergo, si possumus, cum tota patientia et lenitate.
quod sequitur. -!