Contra Duas Epistulas Pelegianorum (1.15)

Nec moueat quod ad Philippenses scripsit, secundum
iustitiam, quae in lege est, quod fuerit sine querella. potuit enim
esse intus in affectionibus prauis praeuaricator legis et tamen conspicua
opera legis inplere uel timore hominum uel ipsius dei, sed
poenae formidine, non dilectione et delectatione iustitiae. aliud
est enim uoluntate benefaciendi benefacere, aliud autem ad malefaciendum
sic uoluntate inclinari, ut etiam faceret, si hoc posset
inpune permitti. nam sic profecto in ipsa intus uoluntate peccat,
qui non uoluntate, sed timore non peccat. in quibus interioribus
suis talem se fuisse sciens apostolus ante gratiam dei, quae data
est per legum Christum dominum nostrum, alibi hoc apertissime
confitetur. scribens quippe ad Ephesios: et uos, inquit, cum
essetis mortui delictis et peccatis uestris, [*] [*]
in quibus aliquando ambulastis secundum
sacculum mundi huius, secundum principem
potestatis aeris, spiritus eius, qui nunc operatur
in filiis diffidentiae, in quibus et nos
omnes aliquando conuersati sumus in desideriis
carnis nostrae facientes uoluntatem
carnis et affectionum, et eramus
naturaliter filii irae sicut et ceteri; deus
autem, qui diues est in misericordia,
propter multam dilectionem, qua dilexit
nos, et cum essemus mortui peccatis conuiuificauit
nos Christo, cuius gratia sumus
salui facti. rursus ad Titum: fuimus enim et
11 o s, inquit, stulti aliquando et increduli, errantes,
seruientes desideriis et uoluptatibus
uariis, in malitia et inuidia agentes, abominabiles,
inuicem odio habentes. talis Saulus fuit,
quando secundum iustitiam, quae in lege est, sine querella fuisse
se dicit. nam quia non post hanc abominabilem uitam, ut esset
sine querella, in lege profecerat moresque mutauerat, euidenter in his
quae sequuntur ostendit, quando quidem mutatum se non dicit
ab his malis nisi per gratiam saluatoris; adiungens enim hoc ipsum
etiam hic sicut ad Ephesios ait: cum autem benignitas
et humanitas inluxit saluatoris dei nostri,
non ex operibus iustitiae, quae nos fecimus, [*] [*]
sed secundum suam misericordiam saluos
nos fecit per lauacrum regenerationis et renouationis
spiritus sancti, quem ditissime
effudit super nos per Iesum Christum saluatorem
nostrum, ut iustificati ipsius gratia
heredes efficiamur secundum spem uitae
aeternae.