Contra Academicos (2.28)

Nonego. inquit Alypius. perfugas metuam; quanto minus ille
Carneades, in quem nescio utrum iuuenali an puerili leuitate commotus
maledicta potius quam aliquod telum putasti esse iaciendum.
nam illi quidem ad roborandam sententiam suam, quae semper tenus
probabili fundata fuit, hoc interim aduersum te facile suffecerit. ita
nos a ueri inuentione procul esse positos. ut tu tibi ipse magno argumento
esse possis. qui ita una interrogatiuncula loco motus es. ut
ubi tibi standum esset penitus ignorares. sed haec atque scientiam
tuam, quam tibi inpressam de hac arbore paulo ante confessus
es, in aliud tempus differamus. quamuis enim iam alias
partes delegeris, tamen sedulo docendus es, quid paulo ante
dixerim. nondum. ut opinor. in eam quaestionem, qua utrum
inueniri uerum possit quaeritur, progressi fueramus, sed
illud tantum in ipso uestibulo defensionis meae praescribendum
putaui. in quo te lassum prostratumque prospexeram,
hoc est utrum ueri simile an probabile an alio si quo nomine
appellari potest, quod sibi Academici sat esse dicant, quaerendum
non esse nam si tu optimus iam inuentor ueritatis tibi uideris,
nihil ad me. postea si ingratus non fueris huic patrocinio meo, eadem
fortasse me docebis.