Itinerarium. Recensio Altera. (37-39)

Qui perambulantes heremum octaua die uenimus ad montem
dei Choreb. Et inde mouentes, ut ascenderemus monte Syna,
ecce multitudo monachorum heremitarum cum cruces psallentes
obuiauerunt nobis, prostrati in terram adorauerunt nos.
Simili modo et nos facientes lacrimauimus. Tunc introduxerunt
nos in uallem inter Choreb et Syna. Ad cuius pede montis
est fons ille, ubi Moyses adaquabat oues, quando uidit ardentem
rubum. Qui fons inclusus est infra monasterium. In quo
monasterio sunt tres abbates scientes linguas, hoc est latinam,
grecam, syram et aegyptiacam - et bessam. Inde uenimus ad
speluncam, ubi absconditus fuit Helias propheta, quando fugit
Iezabel mulierem perfidam; ante ipsa spelunca surgit fons,
qui irrigat ipsum montem. Inde ascendimus in summo cacumine
montis, in quo est oratorium modicum habens in longitudine
pedes sex, similiter et in latitudine, in quo nullus manere
praesumit. Sed orto iam die ascendunt monachi de supra dicto
monasterio et celebrant ipsi officium. In quo loco multi pro
deuotione tondent capillos suos et barbas. Nam et ego ibi
tetigi barbam meam.

Mons uero Syna petrosus est, raro habet terram, et in
circuitu eius cellulae multae seruorum dei, similiter et in
Choreb. Et in parte ipsius montis habent Sarraceni idolum [*]

Inter Syna et Choreb est uallis, in qua certis temporibus
descendit ros de caelo, quem manna appellant, et coagulatur
et fit tamquam grano masticis et habent inde plenos doleos.
Et dant aliis pro benedictione. Et nobis dederunt sestarios
quinque. Ex quo etiam et prodito bibent et nobis. dederunt,
bibere. Nam in ipsis montibus leo et pardus, capreae et
burdones simul pascunt, et nullus eorum a leone laedetur
propter heremi uastitatem. Et quia iam se complebant dies
festi Hysmahelitarum, praeco exiit, ut nullus subsisteret per
heremum, per quo ingressi sumus. Alii per Aegyptum, alii
per Arabiam reuerterentur in sanctam ciuitatem.