Itinerarium (41-45)

Exinde uenimus in Sochot et exinde descendimus in Magdalum,
etiam et ad locum ad LXXII palmas et XII fontes,
ubi applicuimus duos dies delectati post tanto labore et uastitate
heremi. In quo loco est castellum modicum, qui uocatur
Surandala; nihil habet intus praeter ecclesiam cum presbytero
suo et duo xenodochia propter transeuntes. In quo loco
arborem piperis uidi et ex ipso collegi. Exinde uenimus ad
locum, ubi filii Israhel transeuntes mare castra metati sunt.
Et illic similiter castellum modicum, infra se xenodochium.
Et inde uenimus ad locum ad ripam, ubi transierunt filii
Israhel. Ubi exierunt de mare, est oratorium Heliae, et transcendentes
in locum, ubi intrauerunt in mare, ibi est oratorium
Moysi. Ibi est et ciuitas modica, quae appellatur Clisma, ubi
etiam et de India naues ueniunt. Quo maris loco, ubi transierunt,
culfus exit de pelago maiore et extendit intus in
multis milibus, qui accessa recessa habet. Recedente mare
omnis praefiguratio, arma Pharaonis uel uestigia rotarum curruum
parent; sed et omnia arma in marmore conuersa. Illic
accepimus nuces plenas uirides, quae de India ueniunt, quas
de paradiso credunt homines esse. Cuius gratia talis est:
quanticumque gustauerint, satiantur. [*]

Intus autem in pelago ipso ad milia XI est insula modica,
petra uiua, in qua pendent digiti molles ut carnei in modum
dactalorum, qui fundent unguentum, quod oleum petrinum
appellant, qui pro grande benedictione tollitur. Yas, quo portatur,
si impletus fuerit et uolueris reiterare ad tollendum,
iam non eum recipit nec tenet. In quo loco quanticumque
aegroti, maxime daemoniaci, pertingere potuerunt, omnes saluantur.
Quem tollentes pro benedictione non eum permittunt
integrum exire per Clisma, sed commiscitur cum oleo. Nam
si non adulteraretur, credo, quia ipsam uirtutem semper operaretur,
nam liquor ipsius unguenti tenet continuo per milia
duo. Odor quidem sulphureus. Qualisuis enim tempestas sit
maris, tamquam in stagnum infra liquore illo sic stat. Infra
ciuitatem ipsam Clisma intus in basilica uidimus locellos
ligneos sanctorum patrum heremitarum ultra decem et octo.

Exinde uenimus per heremum ad speluncam Pauli, hoc est
syriace cuba, qui fons usque hactenus rigat. Exinde iterum
per heremum uenimus ad catarractas Nili. Ubi ascendit aqua
ad signum, munitio manu facta hominis, hoc est gradus XII.
In proximo catarractarum ex utraque parte Nili sunt duae [*]

In Memphi fuit templum, quod est modo ecclesia, cuius
una regia se clausit ante Dominum nostrum, quando cum beata
Maria illic fuit, et usque hactenus non potest aperiri. Ibi
enim uidimus pallium lineum, in quo est effigies Saluatoris,
quem dicunt tempore illo tersisset faciem suam in eo et
remansisset imago ipsius ibi, quae singulis temporibus adoratur.
Quem adorauimus et nos, sed propter splendorem non potueramus
intendere, quia, quantum intendebas, inmutabatur in
oculis tuis.

Descendentes per Aegyptum uenimus in ciuitatem Athlefi et
perambulauimus usque ad sanctum Mennatem, qui multas
uirtutes ibi operatur. Inde ascendentes in nauicula per stagnum
uenimus Alexandriam. In ipso stagno uidimus multitudinem
corcodrillorum. Alexandria ciuitas splendida, populus leuissimus,
sed amatores peregrinorum; haereses multae. Ibi enim
requiescit sanctus Athanasius, sanctus Faustus, sanctus Epimachius,
sanctus Antoninus, sanctus Marcus uel alia multa
corpora sanctorum. [*]