Expositio Evangelii secundum Lucan (4.37-4.41)

Docet igitur te scriptura diuina non tibi contra camem et [*]
sanguinem, sed contra insidias spiritalis esse certamen. uides
magnificentiam Christiani uiri, qui certat cum rectoribus mundi
et licet constitutus in terris aduersus spiritalia nequitiae quae
sunt in caelestibus animi uirtute decernit. non enim de terrenis
contendimus, ut dimicemus in terra, sed spiritalibus
propositis praemiis de regno dei et Christi hereditate necesse
est spiritalia prius inpedimenta superentur. corona proposita
est, subeunda certamina sunt. nemo potest nisi uicerit [*] coronari,
nemo potest uincere, nisi ante certauerit. ipsius quoque
coronae maior est fructus, ubi maior est labor; arta enim
et angusta est uia, quae ducit ad uitam, lata uero
et spatiosa, quae ducit ad mortem. et ideo temtationem
neutiquam timere debemus; est enim causa uictoriae, materia
triumphorum.

diues ille, qui temtationem non sensit in saeculo,
in poenis est apud inferos, pauper ille Lazarus. qui ita
paupertate morboque adflictus est et adtritus, ut uibices eius [*]
a canibus lamberentur, uitae istius labore miserabilis coronam
gloriae quaesiuit aeternae; multae enim tribulationes,
non quorumcumque, sed iustorum. denique quos diligit
dominus saepe castigat. Petrus temtatus est ut negaret, [*] [*]

Illius quoque certaminis refert ut gradum spectes. non
unum telum diabolus habet, frequentat spicula, ut aut praemio
uincat aut taedio. primo cupiditate uulnerat, secundo
pietate, tertio sanitate; mentis enim pariter et corporis pugnat
ulceribus. diuersitas quoque ipsa temtationum pro diuersitate
certantium est. auaritiae damno diues urguetur, pater dispendio
filiorum, homo doloribus, corpus\' ulceribus. quanta haec tela! [*]
unde dominus noluit habere quod perderet, et ideo pauper huc
uenit, ne haberet diabolus quod auferret. uis scire quam uerum
sit? ipsum dominum dicentem audi: uenit huius
mundi princeps et in me inuenit nihil. noluit etiam
paucorum pater esse, ut esset omnium - frustra autem corporis
temtaretur ulceribus qui contemneret omnes corporis passiones simul
ut ostenderet nobis quod inmaculata sibi corporis hoste
depulso uictoria deberetur. sed ille quasi homo suis temtatur,
hic publicis, illi patrimonium aufertur, huic regnum orbis
offertur. nec totus sine fraude diabolus, qui exasperare dei [*]
filium uereretur: illum iniuriis temtat, hunc praemiis. ille
quasi seruulus dicit: dominus dedit, dominus abstulit,
hic naturae suae dispositionisque conscius sua sibi ridet offerri. [*] [*]

nam quod maledicit diei dicens : pereat
dies illa, in qua natus sum et infra: et maledicat ei
is qui maledixit diem illum, qui habet magnum
cetum opprimere, ad prophetiam pertinet, eo quod diabolum
tamquam procellosi saeculi istius cetum dominus noster
Iesus Christus oppressit et generationis suae carnalis diem
perire desiderat, ut dies eius in regeneratione numeretur. [*]
\'pereat\' inquit \'dies saecularis, ut dies spiritalis oriatur\'. ergo
in temtatione sanctus lob mysteria loquebatur; qui enim uincebat
saeculum Christum uidebat.

Nos igitur non timeamus temtationes, sed magis temtationibus
gloriemur dicentes: \'cum infirmamur, tunc potentes
sumus\'; tunc enim nectitur corona iustitiae. sed illa Paulo
fortassis adcommoda, nos autem, quia plures coronae sunt, [*]
quamcumque sperare debemus. in saeculo laurus corona est,
corona est scutum. at uero tibi proposita est corona deliciarum:
corona enim deliciarum obumbrabit te. et alibi:
scuto uoluntatis suae circumdabit te, gloria quoque
et honore quem dilexit dominus coronauit. ergo qui unit coronam
dare temtationes suggerit, et si quando temtaberis, [*] [*]