Expositio Evangelii secundum Lucan (3.42-3.46)

ne nobis tamen possit [*] [*] [*] [*]

praeiudicare, uideamus, qui ueri regalisque generis dicimus [*]
Christum, et per ueros et nobiles reges actum domini genus.
sed ubi adulterina regnum adfectauit propago, successionem
nobilitatis suae non potentiae, sed generationis ordo seruauit,
tamen ipsum regem secundum honorem saeculi non accepimus
Christum. quomodo ergo ex fructu uentris tui ponam
super sedem meam? quomodo et angelus de eo dicit quod
dabit illi dominus deus sedem Dauid patris sui, et
regnabit in domo Iacob? quomodo regnare promittitur nec [*]
ostenditur? aut quomodo ex semine Iechoniae nullus regnaturus
dicitur per prophetam? si enim Christus regnauit, ex
semine autem Iechoniae Christus est, propheta mentitus est,
mentita sunt et oracula, sed illic futuros ex semine Iechoniae
posteros non negatur, et ideo de semine eius est Christus et
quod regnauit Christus non contra prophetiam est; non enim
saeculari honore regnauit nec in Iechoniae sedibus sedit, sed
regnauit in sede Dauid.

Uerum cum ipse Iechonias Dauid sederit sedem, [*] quemadmodum
soluitur quod dictum est quia Dauid sedem Iechoniae
posteri non sedebunt, cum eadem sedis fuisse
uideatur amborum? itaque et nos sedem Dauid fuisse negare
non possumus, non eandem tamen regis Dauid sedem
Christus quam Iechonias sedit, immo nec quisquam alius ex
genere Dauid sedem eius potuit sedere quam Christus, quia
nec in alio aliquo semen eius aeternum est, sed in Christo,
sicut deus ipse reserauit dicens: semel iuraui in sancto [*]
meo, si Dauid mentiar: semen eius in aeternum [*] [*]

manebit, et sedis eius sicut sol in conspectu meo. quem
igitur dicit hic? non Salomonem utique, non Roboam, non
Natham, sed illum de quo solo potest dicere: ponam in
mari manum eius et in fluminibus dexteram eius. ipse
inuocabit me (pater meus es tu\' et: ponam in saeculum
saeculi semen eius et thronum eius sicut dies caeli.
non utique hunc thronum Salomon sedit, non Roboam. non
lechonias. uis scire qui sederit? is est, de quo dicit angelus [*]
ad Mariam: ecce concipies in utero et paries filium et
uocabis nomen eius Iesum. hic erit magnus et filius
altissimi uocabitur, et dabit illi dominus deus sedem
Dauid patris sui, et regnabit in domo Iacob in aeternum,
et regni eius non erit finis. si angelo non credis.
ipsi saltim domino credes dicenti: tu dicis quia ego rex
sum. numquid ergo et ipse mentitus est, quia regnare se dixit.
qui non regnauit in terris? quomodo scriptura soluitur, quae
regnare eum dicit et regnare non adstruit?

in abruptum [*] disputationis
uenimus, haeremus in uado et quodam ueritatis
naufragio fluctuamus. excitemus igitur Christum, ipsum interrogemus,
ipse respondeat. interrogemus scripturas. inuenimus
quia regnum domini non est de hoc mundo; ipse enim dixit: .
regnum meum non est de hoc mundo. qui dicit non esse
de hoc mundo regnum suum ostendit esse supra mundum. ita
et erat regnum eius et non erat: non erat in saeculo, supra [*]
saeculum erat. erat ergo regnum aliud ueri Dauid, quod
solus Christus accepit, et erat semen aliud Dauid, quod in [*] [*] [*]

aeternum manet, de quo solus generatus est Christus, qui
solus uerus filius Dauid, cuius etiam solus nomen accepit,
iuxta quod scriptum est: inueni Dauid seruum meum, in
oleo sancto meo uncsi eum. quod utique non de propheta
Dauid, sed de domino dici praemissa declarant; scriptum est
enim: posui adiutorium super potentem et exaltaui [*]
electum de populo meo; solus enim potens. solus electus
eat Christus. sanctorum enim maius in fide quam in generatione
semen est; et ideo apostolus: si enim qui ex fide
sunt, hi sunt filii Abrahae.

Illud quoque non praetermittendum putamus, quod a Dauid
temporibus usque ad Iechoniam, hoc est usque ad captiuitatem,
cum XVII fuerint reges Iudaeae, XIIII generationes sanctus
Matthaeus posuerit et rursus ab Iechonia usque ad Ioseph
cum uiritim generationes XII conputentur, postea XIIII [*] generationes
descriptas esse memorauerit. sic enim habes: omnes
generationes ab Abraham usque ad Dauid generationes
XIIII et a Dauid usque ad transmigrationem
Babylonis generationes XIIII et a transmigratione
Babylonis usque ad Christum generationes XIIII.
et primum oportet cognoscere, quod ante iam diximus, posse
plures esse successiones, pauciores generationes; possunt
i [*] [*]

enim diutius uiuere aliqui et serius generare aut certe [*]
penitus exsortes generationis exsistere. itaque non quae regum
eadem generationum tempora. unde et Matthaeus eos quos ad
generationem non putauit pertinere praeteriit. nam si propositum
esset ei successiones describere, rationabiliter moueremur,
cur cum in Regnorum libris et Paralipomenis conueniat quod
post Ioram Ochozias regnauerit et Iodam et Amasias, Amasiae
autem successerit Ozias, sanctus Matthaeus tres illos reges [*]
praeterierit, Ochoziam, Iodam et Amasiam, et post Ioram
Iosaphat subiecerit. sed non eum in regum successione, sed
in generatione subiecit, denique generationum relatorem fuisse
memorauit. potuit autem fieri ut et Ioram tardius generauerit
et Iosaphat serius perceperit regnum atque ita Ioram
patri suo, cui in potestate non successit, in generatione successerit.

quod uero post Iechoniam XII generationes enumerasse [*]
uidetur euangelista, si diligenter aduertas, hic quoque XIIII
generationum poteris inuenire rationem; XII enim usque ad [*] [*]

. Ioseph numerantur, non usque ad Christum, tertius decimus
est Christus ex Ioseph. sed nihil refert utrum in duabus generationibus
an una mendacium sit; tamen ne hic quidem Capareum
aliquem scopulum et naufragium inuenies ueritatis. duos enim
Ioachim, hoc est duos Iechonias fuisse historia indicat, unum
ante transmigrationem, alterum in ipsa transmigratione [*] generatum,
id est patrem et filium. ergo pater inter generationes
superiores est conputatus; qui successit Iosiae, filius
inter posteriores, qui successit patri, id est nepos losiae. duos
autem fuisse Regnorum libri indicant. sic enim scriptum est:
et imperauit Pharao super Israhel Ioachim filio Iosiae
regnante in Iudaea pro Iosia patre suo et conuertit
nomen Ioachim in regnando et XI annos regnauit in [*]
Hierusalem. quibus subiecit: et reliqua uerborum Ioachim
et omnia quae fecit nonne scripta sunt in libro uerborum
et in diebus eorum, qui regnauerunt in Iudaea?
et dormiuit Ioachim cum patribus suis et regnauit
Ioachim filius eius pro eo. filius decem et octo annorum
Ioachim et, cum regnaret, tribus mensibus regnauit
in Hierusalem, nomen matris eius Mesola. et
omnia quae fecit sub oculis domini pater eius et ipse
fecit. et in diebus eius ascendit Nabuchodonosor, rex
Babylonis, in Hierusalem. uides igitur quod alius fuit [*]
Iosiae filius; alius nepos: filius illius ille, cui Hieremias nomen
inposuit, nepos iste, qui patris uocatus est nomine. et bene [*] [*]
sanctus Matthaeus a propheta noluit discrepare, ut non Ioachim,
sed Iechoniam nominaret. simul, ut supra diximus, maiorem
fructum dominicae pietatis adstruxit, ei generis nobilitatem
non in omnibus dominus requisiuit, sed de captiuis et peccatoribus
congrue nasci uoluit, qui remissionem ueniebat praedicare
captiuis. non igitur subpressit alterum euangelista, sed [*]
utrumque signauit, quod uterque Iechonias dictus sit. ita
addito iuniore Iechonia generationes XIIII conputantur. ergo
illa Matthaeus.