De Tobia (61-63)

Habet ergo iustus quod faeneret, habet et argentum quod
faeneret: sermones suos faenerat. hoc est iusti argentum;
eloquia enim domini eloquia casta, argentum igne
examinatum, probatum terrae, purgatum septuplo. hoc
faenerat qui legem accipit, qui legem meditatur, qui legem [*]
exercet: hoc faenerauit Petrus, hoc faenerauit Paulus. quibus dicitur,
ut ad uiros nationum pergerent, Petro ad Cornelium
centurionem, cui dicitur: surge et uade nihil dubitans,
quoniam ego misi illos. et surrexit et iuit. et infra dixit:
numquid aquam uetare possumus, ne baptizentur hi
qui spiritum sanctum acceperunt? iussitque eos baptizari,
hoc est: faenerabis gentibus, ut peccata dimittas,
debita auferas, tu autem non mutuaberis; mutuatur enim [*] [*]

dicitur populo patrum:
si custodieris mandata, benedictus eris et faenerabis gentibus
uerbum. denique non de pecunia dici significant sequentia:
princeps eris gentibus multis: tibi autem nemo dominabitur.
constituat te dominus deus tuus in caput [*]
et non in caudam, et eris tunc supra et non subter,
si exaudieritis uocem domini dei uestri. et sequitur:
si autem non audieritis, maledictus tu in ciuitate et
maledictus tu in agro. et infra: maledicta progenies
uentris tui. non pecunia utique benedictum facit, sed cognitio
dei, praedicatio uerbi, si gratiam domini faeneremus, si indigentibus
eloquia domini conferamus, si obseruemus mandata
caelestia. et contra maledictum non facit, si desit pecunia
quae faeneretur; sed si desit studium, si desit obseruatio [*]
caelestium statutorum, maledictus eris.