De Tobia (52-54)

denique etiam in Leuitico praescribit lex usuram a fratre non
esse poscendam. sic enim habes: et uiuet frater tuus
tecum. pecuniam tuam non dabis illi in usuram
et in amplius recipiendum non dabis illi escas [*]
tuas. generaliter haec sententia dei omne sortis exclusit
augmentum. unde et Dauid et benedictum aestimauit et
dignum habitatione caelesti qui pecuniam non dedit in usuram.
si ergo qui non dedit benedictus, sine dubio maledictus
qui ad usuram dedit. cur ergo maledictionem potius eligis
quam benedictionem? potestis benedicti esse, si uelitis,
potestis iusti esse. homo enim iustus secundum Ezechiel
qui pignus debitori reddet et pecuniam suam in usuram non
dabit et superabundantiam non accipiet et ab iniustitia [*]
auertet manum suam. iustus est iste; uita inquit uiuet, [*] [*]

dicit dominus. qui autem pignus non reddidit et
in simulacra apposuit oculos suos, iniquitatem
fecit. cum usura dedit et superabundantiam accepit,
hic uita non uiuet. omnes iniquitates istas
fecit, morte morietur, sanguis eius super ipsum
erit. uide quomodo faeneratorem cum idolatra copulauit,
quasi crimen aequaret. elige ergo quod dulce est.

Cur semper tristes, cur semper amarissimi, cur semper [*]
solliciti? procedat aliquando a uobis misericordia, procedat
ueritas: ablegetur mendacium, fraus odio sit. docuistis
periurium. faeneratorium sacramentum dicitur, ubi
paratur periurium. peieratis frequenter, cum reddita fuerit
pecunia, quod syngrapha non appareat, peieratis postea quod
non receperitis pecuniam. nolite ergo semper miseri esse,
semper auari, semper maesti. leones sunt et feritatem suam
mutant. de manducante inquit exiuit esca et de forte [*]
et tristi exiuit dulce. Graecus \'et tristi habet; sic,
inuenimus. tamen de forte hoc intellegitur, quia leo fortis
est feritate et qui ferus tristis. et de uobis, qui pecuniam
et auaritiam deuoratis, exeat misericordia — haec enim esca
est egenorum — et de tristi exeat dulce, ut dimittatis ei
qui non habet unde dissoluat. quid trahitis peccata ut fune [*] [*]

longo et ut iugi loro uitulae? quod fit utique, cum faenus
producitis. tenetis pauperem debitorem: uel ibi sit aliqua [*]
gratia, ubi nulla spes commodi. et hoc secundum uestram
auaritiam loquor.

Ceterum dominus in euangelio talibus magis existimat[*]
faenerandum, a quibus redhibitio non speretur. sic enim ait:
etsi mutuum dederitis a quibus speratis recipere,
quae uobis est gratia? nam peccatores peccatoribus
faenerant, ut recipiant. uerum tamen amate
inimicos uestros et benefacite et mutuum date
nihil sperantes, et erit merces uestra multa in
caelo et eritis filii altissimi, quia ipse benignus
super ingratos et malos. estote misericordes, sicut [*]
et pater uester misericors est. aduertitis misericors est nomen
a domino faenerator acceperit, quod nomen etiam qui faenori
uestro fuerit obligatus. peccatores inquit peccatoribus
faenerant, ut recipiant. uterque peccatores, et faenerator
et debitor. uos autem amate inquit inimicos uestros.
non discutiatis quid mereantur inimici, sed quid uos facere
oporteat. date mutuum his a quibus non speratis uos quod
datum fuerit recepturos. nullum hic damnum est, sed conpendium.
minimum datis, multum recipietis. in terra datis et id
uobis soluetur in caelo: faenus amittitis, mercedem magnam
habebitis: faeneratores esse desinitis, filii eritis altissimi: [*]
eritis misericordes, qui uos aeterni patris probetis heredes. [*] [*]