De Paradiso (1)

De paradiso adoriendus sermo non mediocrem aestum nobis [*]
uidetur incutere quidnam sit paradisus et ubi sit qualisue
sit inuestigare et explicare cupientibus, maxime cum apostolus
siue in corpore siue extra corpus nesciat, raptum se
tamen dicat usque ad tertium caelum. et rursus scio inquit
eiusmodi hominem, siue in corpore siue extra
corpus nescio, deus scit, quoniam raptus est in
paradisum et audiuit uerba ineffabilia, quae non
licet homini loqui. pro huiusmodi gloriabor, pro
- me autem non gloriabor nisi in infirmitatibus [*]
meis. si enim uoluero gloriari, non ero stultus;
nam ueritatem dico. ergo si huiusmodi paradisus est,
ut eum solus Paulus aut uix aliquis Pauli similis, cum in
uita degeret, uidere potuerit, idem tamen, siue in corpore
siue extra corpus uiderit, meminisse non possit, audierit tamen
uerba, quibus prohibitus sit uulgare quod audierat, quo [*] [*]
tandem modo nos paradisi situm poterimus absoluere, quem
nec uidere potuimus et, si potuissemus uidere, tamen prohiberemur
aliis intimare? simul cum Paulus extollere se [*]
reuelationum sublimitate sit ueritus, quanto magis nobis studendum
est id (non sollicitius indicare, cuius etiam reuelatio
obnoxia sit periculo! non uilem igitur hunc paradisum aestimare
debemus, et ideo relinquamus Pauli esse secretum.