De Noe (9-11)

plerumque angelos filios dei scriptura [*]
uocat, quia ex nullo homine generantur animae. itaque uiros [*] [*]

fideles filios suos dicere deus non aspernatus est. sicut ergo
uiri probabilis uitae filii uocantur dei, ita quorum carnalia
sunt opera hos filios carnis dicimus scripturarum auctoritate.
dicit enim Iohannes euangelista quia quotquot Iesum dominum
receperunt, dedit iis potestatem filios dei
fieri qui credunt in nomen eius, qui non ex sanguinibus
neque ex uoluntate carnis neque ex uoluntate
uiri, sed ex deo nati sunt. ideo postea habes quia iratus [*]
est dominus, quoniam quamuis cogitaret, hoc est sciret quia
homo in terrae positus regione carnem portans sine peccato
esse non posset — terra enim uelut quidam temptationum
locus est caroque corruptelae inlecebra —, tamen cum haberent
mentem rationis capacem uirtutemque animae infusam
corpori, sine consideratione aliqua in lapsum ruerunt, ex quo
reuocare se nollent. neque enim deus cogitat sicut homines.
ut aliqua ei noua succedat sententia, neque irascitur quasi [*]
mutabilis, sed ideo haec leguntur, ut exprimatur peccatorum
nostrorum acerbitas, quae diuinitatis meruerit offensam, tamquam
eo usque culpa increuerit, ut etiam deus, qui naturaliter
non mouetur aut ira aut odio aut passione ulla, prouocatus
ad iracundiam uideretur.

Minitatus est praeterea quod deleret hominem. ab homine
inquit ad pecus et a reptilibus usque ad uolatilia
delebo. quid laeserant inrationabilia? sed quia propter [*] [*] [*] [*]

hominem illa facta erant, eo utique deleto propter quem facta
sunt consequens erat ut etiam illa delerentur, quia non erat
qui his uteretur. sensu autem altiore illud manifestatur quia
homo mens est, quae est rationis capax; homo enim definitur
animal uiuum mortale rationabile. principali igitur extincto
etiam sensus omnis pariter extinguitur, eo quod nihil reliqui
ad salutem supersit, cum salutis fundamentum uirtus defecerit.
ad condemnationem autem ceterorum et ad expressionem [*] pietatis
diuinae dicitur Noe apud deum inuenisse gratiam. simul
ostenditur quod hominem iustum non obumbret aliorum offensio,
quando ipse ad totius reseruatur generis seminarium, qui non
generationis nobilitate, sed iustitiae et perfectionis merito
laudatur. probati enim uiri genus uirtutum prosapia est, quia
sicut hominum genus homines ita animarum genus uirtutes
sunt. etenim familiae hominum splendore generis nobilitantur,[*]
animarum autem clarificatur gratia splendore uirtutis.

Corrupta est autem terra coram deo et impleta est [*]
inquit iniustitia. causa terrenae corruptelae manifesta est,
eo quod iniustitia hominum terram corruperit. unde et dominus
deus ait: tempus omnis hominis uenit ante me, quia[*]
impleta est terra iniquitatibus suis. tempus quidem
omnium hominum in conspectu dei et in eius uoluntate est.
non enim, ut uulgo aiunt, fatale decretum allegatur, sed
tamen specialiter hic dictum puto, quia in euangelio suo
dominus redempturus hominum genus passione sui corporis
et emundaturus sanguine suo sacramentoque baptismatis ait: [*] [*]
pater, uenit hora, clarifica filium tuum, ut et filius
clarificet te. ergo quia in diluuio per arcam Noe seruatae [*]
sunt reliquiae generis humani ad seminarium reparationis
et renouationis futurae, ideo praemisit hic: tempus omnis
hominis uenit, quia re.pleta est terra iniquitatibus
suis. hoc in figura; in ueritate autem ait: reliquiae per
dilectionem gratiae saluae factae sunt. ideoque exclamat
apostolus dicens: