De Noe (72-74)

Et denudauit inquit Noe tectum arcae. cum arcam,
sicut supra interpretati sumus, pro specie corporis acceperimus.
quid sit denudare corpus intellegamus, secundum altiorem
scilicet sensum. ceterum liquet quemadmodum arca potuerit
aperiri secundum litteram. quid igitur tectum corporis humani
sit. quod clausum in diluuio fuit, nisi forte delectationem [*] accipiamus.
quae operiebat hoc corpus nostrum et quasi tegebat
per illum Adae errorem? et eo maxime tecti similis aestimatur,
quia sensus omnis in capite, inde delectatio, quae
corpus omne subiectum habebat. sed ubi mens iusti uiri sobria
atque integra a corruptione diluuii diuinae cognitionis inflammata
desiderio exilire atque euolare uoluit in superiora,
detexit omnia quae erant impedimento et speciem uoluptatis,
quae quodam operimento ceteras partes tegebat corporis, [*] redoperuit
ac retexit, ut non solum corpus a seruitio dominatricis
ignobilis liberaret, uerum etiam ea quae erant incorporalia
comprehenderet; quae enim non uidentur aeterna sunt. et ideo
iustus quem non uidebat dominum requirebat corruptelae
exors, cupidus aeternitatis.

quod autem ait primum mensem
uel secundum eumque esse uerni temporis diem, habes et [*]
alibi dictum: hic mensis primus erit uobis in diebus
anni. qui enim in gratia primus post periculum, hic recte
praerogatiuam primi mensis accepit.

ne te autem moueat quod
diximus supra folium in ramo repertum post diluuium potuisse
generari, etsi sub aqua plerumque herbae soleant germinare.
tamen ut scrupulus omnis possit auferri, quid magnum si deo [*] [*]