De Noe (6-8)

Nec. solum sanctus Noe abundauit filiorum generatione, sed[*]
etiam uniuersa se effudit eo quam maxime tempore generatio.
quod non otiosum uidetur. secuturo enim diluuio non debuit
aestimari defuisse gratiam fecunditatis illi generationi, quam
diluuia absorbuerunt, ut quod fuit humani generis abundantia
diuinae deputetur gratiae, quod diluuium secutum est nostris [*]
adscribatur iniquitatibus, qui peccatis nostris auertimus domini
misericordiam. sic et in posterioribus inuenies quod secuturam
Aegypti sterilitatem praecessit totidem annorum fecunditas.
principale est enim uirtutis inchoare a beneficiis et praeseminare
gratiam. unde et Dauid ait: misericordiam et iudicium
cantabo tibi, domine. praecedit beneficii gratia,
sequitur censura sobriae disciplinae. diuinum est igitur
quod praemittuntur bona, nostrum quod mutantur.

ipse hoc [*] [*] [*]

declarat deus dicens: non permanebit spiritus meus
in hominibus, quia carnes sunt. spiritus sanctus spiritus
sapientiae est, spiritus cognitionis. habet ergo sapientiam:,
habet et disciplinam, sicut et de Beseleel, qui sacrum tabernaculum
diuino oraculo iussus est facere, ait scriptura quia
repletus est spiritu prudentiae et disciplinae. hic ergo
spiritus datur hominibus, sed non permanet. qua ratione autem
non permaneat causa proditur quia caro sunt; carnis enim [*]
natura disciplinae repugnat, quia uoluptati optemperat. denique
de solo domino Iesu scriptum est: super quem uideris
spiritum descendentem de caelo et manentem
super eum, hic est qui baptizat spiritu sancto. in
eo enim manebat quem nulla corruptelae carnalis inpedimenta
reuocabant, quominus incorruptae et inpermixtae ordinem disciplinae
teneret cuius caro non uidit corruptionem.

[*] Per unum igitur dominum Iesum salus uentura nationibus [*]
declaratur, qui solus non potuit iustus esse, cum generatio
omnis erraret, nisi natus ex uirgine generationis obnoxiae
priuilegio minime teneretur. ecce inquit in iniquitatibus
conceptus sum, et in delictis peperit me mater
mea dicit is qui iustus prae ceteris putabatur. quem igitur a [*] [*] [*] [*]

iam iustum dixerim nisi horum liberum uinculorum, quem
naturae communis uincula non teneant? omnes sub peccato
ab Adam, in omnes regnabat mors. ueniat solus iustus in
conspectu dei, de quo iam non cum exceptione dicatur: non
peccauit in labiis suis, sed: peccatum non fecit.

. Gigantes autem erant in terra diebus illis. non [*]
poetarum more gigantas illos terrae filios uult uideri diuinae
scripturae conditor, sed ex angelis et mulieribus generatos
adserit quos hoc appellat uocabulo uolens eorum exprimere
magnitudinem corporis. et consideremus ne forte gigantum
similes sint homines cultu studentes carnis suae, animae
autem nullam curam habentes, sicut illi qui de terra secundum
poeticam orti fabulam mole corporis sui freti feruntur habuisse
contemptum superorum. an dispares aestimandi sunt qui, cum [*]
ex anima constent ac corpore, mentis uigorem, qua nihil habet
anima pretiosius, auersantur et se carnis huius imitatores
uelut maternae exhibent stoliditatis heredes? itaque in uanum
laborant caelum uotis usurpantes superbis et terrenis operibus
incubantes, qui electione inferioris et contemptu superioris
consortii tamquam uoluntariis obnoxii peccatis grauiore condemnantur
seueritate.