De Noe (57-59)

nec illud otiosum quod primo dixit quia memor
fuit deus Noe, deinde bestiarum, postea iumentorum, hoc est
cur non ea animantia quae mitiora sunt post hominem [*] [*]

nominauit, sed ferociora. in quo uidetur illa esse ratio, ut ea quae
ferociora erant utriusque partis uicinitate mansuescerent. quod [*]
uidetur etiam in illo uersu poetico declarari : κακὸς δ\' εἰς μέσσον ἔλασσεν.
hinc enim etiam poeta usurpauit, ut dispositionem
dimicaturi ita ordinaret exercitus, quo inferiores in
medio conlocaret, quo magis hinc inde a fortioribus iuuarentur
et dimicationem utriusque partis adsumerent. in his scripti
series manifestatur. altiore autem sensu certum est quod
iustus in medio habet, non in parte cogitationes cordis sui et,
quoad carpit hanc uitam, habeat necesse est in corpore [*] tamquam
in illa arca bestias graues. nulla enim mens est, nulla
anima, quae non recipiat etiam malarum motus agrestes cogitationum.
itaque insipientis anima ferinos acuit motus atque
adolet uenena serpentum, sapientis autem uigor mitigat et
coercet.

et induxit dominus spiritum super terram,
et cessauit aqua. non puto ita hoc dictum, ut spiritus
nomine uentum accipiamus. neque enim uentus poterat siccare [*]
diluuium: alioqui cum mare cotidie uentis exagitetur, exinaniretur
profecto. nam quomodo non euacuaretur mare uentorum
ui, cui cessisset toto diffusum orbe diluuium usque ad
Herculis ut aiunt columnas et mare magnum tectis montium
excelsorum uerticibus exaestuans? spiritus igitur diuini uirtute
inuisibili diluuium illud repressum esse non dubium est,
caelesti operatione, non flatu. unde scriptum est: omnia. a
te expectant ut des illis cibum in tempore. [*] aperiente
te manum tuam uniuersa implebuntur [*] [*]

bonitate, au e r ten tea aute m te faciem turbabuntur.
auferes spiritum eorum, et deficient et in puluerem
suum conuertentur. emittes spiritum tuum,
et creabuntur, et renouabis faciem terrae. est ergo
spiritus, cuius operationi cedere uniuersa uideantur, in quo
caeli ipsius uirtus sit, sicut scriptum est: uerbo domini
caeli firmati sunt et spiritu oris eius omnis uirtus
eorum. qui spiritus est creator uniuersorum, sicut etiam Iob
dicit: spiritus diuinus qui fecit me.

Nunc consideremus quid sit quod ait scriptura: clausi [*]
sunt fontes aquarum et cataractae caeli. nec
obscurum arbitror. his enim causis minuitur diluuium, quibus
creuit. erupti erant fontes aquarum, apertae fuerant
cataractae caeli, ut undique influentibus aquis terra inundaretur.
debuerant claudi ea ex quibus diluui origo manauit, ut
eius inciperet esse defectus. hoc littera sonat, subtilior autem [*]
interpretatio exprimit eo quod diluuium animae uitio mentis
et luxuriae corporalis influxerat, ut malitia passioni, passio
malitiae misceretur. ingrediente medico dei uerbo ad uisitationem
animae, quae diutina aegritudine laborabat disceptationum
inprobitate et passionum acerbitate, prius causae debuerunt
aegritudinis amputari. principium enim medicinae est causas
languoris incidere, ne diutius ea quae nocent ad incrementum
aegritudinis ministrentur. quod nos etiam lex docet. cum [*] [*] [*]
enim steterit lepra, ut iam non diffundatur, tunc ait mundam
esse leprae stationem quandam et mansionem; quidquid enim
praeter naturam mouetur immundum est. haec igitur est animae
sanitas, haec salubritas mentis, ut affluentia cesset
errois, sistatur culpa, ne serpat. cessante incentiuo culpae
atque delicti salus tuta est atque inoffensus uigor animae se
refundit.