De Noe (27-29)

Nunc illud quaeramus, quid sit quod dixerit dominus: [*] inferiora
arcae bicamerata et tricamerata facies. inferiora
quidem dicendo aduertimus quod pulchre sentire nos
uoluerit inferiore loco aestimanda ciborum receptacula, hoc
est ea uiscera, quae acceptum conficiunt cibum. corruptibilis
enim esca est, quod autem corruptibile non superioribus conparandum,
sed inferioribus. simul quia deorsum cibus fertur,
cuius exigua portio uiribus corporis alimoniaeque proficit,[*]
reliqua pars aluo purganda deducitur, quia intestina sunt, per

quae descendunt ciborum superflua, ita operator noster instituit,
ut non extenta a stomacho ad imum, sed insinuata sint
ac reflexa, quo uitae nostrae usus propagaretur. nam si extenderentur
intestina hominis, quae suscipiunt et deducunt cibum,
statim sine ulla pertransiret mora et necesse esset iugiter
esurire nos, iugiter epulari aut desistente alimentorum substantia
deficere ilico. nunc autem in illa intestinorum reflexione
ac sinuatione bipertita ac tripertita haeret cibus et descendendo
paulatim uires ministrat, sucum infundit corpori, tenet [*]
satietatem, differt edendi appetentiam, nec subita effusio ac
repentina euacuatio est nec inexplebilis adpetentia est nec [*] [*]

insatiabilis epulandi libido. primum ergo indigentia esset et
fames, deinde ex bis sequeretur edendi sine intermissione
conti ouatio. quid autem deformius quam semper uentri studere,
qui cum repletur uacuandus est, cum uacuatur replendus?
tertium quid superat nisi mors inter ipsos cibos epulasque [*]
permixta? quomodo enim poterant diutius uitam producere
simul edentes et esurientes, bibentes sitientesque et priusquam
replerentur exinanientes omne quod sumpserant statimque
esurientes? nunc autem dum paulatim descendit esca, famem
et cruditatem naturalis temperat prouidentia. primum enim
in stomacho, quem plerique uentrem appellant superiorem,
conficitur cibus, deinde coquitur in iecore atque eo uapore [*]
digeritur. sucus eius diuiditur certis uiscerum portionibus, ex
quo omne corpus ualescit. quod satis iuniorum incrementa,
senum testificatur perseuerantia. reliquum cibi in uentrem
defluit, quem omnes uentrem appellamus sine adiectione,
plerique uentrem dicunt inferiorem, ex quo fimus necesse est,
qui plenus iam corruptionis descenderat, egeratur per illud
ex transuerso ostium.

Haec cum ita fabre naturali institutione ad dei [*] praeceptionem
composita uidentur, tamen nisi a nobis edendi agendique
mensura seruetur, tamquam exuberantibus passionibus
generatur diluuium et quaedam totius labes corporis; intemperantia
enim accendit libidinem, cruditatem generat, corruptelam
creat. itaque aut duritie interna tenduntur et quatiuntur
doloribus aut incocto ciborum umore et indigestionis asperitate
interior quidam intestinorum amictus raditur, quia uelut [*]

chartae specie geminus eorum amictus adseritur: unus exterior, [*]
quem continuum aiunt periti uel qui curiosius scrutati sunt,
a summo ad imum directus, alius interior tamquam lateribus
adtextus, unde aiunt non totum solui cum raditur; nam si
continuus esset interior, inmedicabilis scissura eius foret. illic
per moram adiunctionum adhaerere ciborum reliquias; quae si
adiunctiones soluantur, transire semesos cibos et potus defluos.