De Noe (25-26)

quod pulchre etiam ad ecclesiae membra
apostolus rettulit. quae enim inhonesta sunt nostra ac superflua
nisi luxuria, nisi lasciuia? quibus si quis iuuentae inretitus
tempore, cum ad maturiorem aetatem processerit, ueniat
ad baptismum, renuntiet superioribus moresque priores exuat,
peccata deponat, consepeliatur cum domino Iesu, crucifigatur [*]
ei mundus et ipse mundo, nonne is peccatorum remissione
donatus abundantiorem honestatem habet quam ille catechumenus,
cuius uita innocentior aestimabatur? et ut apostoli ipsius
exemplo utamur, Iudaeus erat, persecutor erat: uocatus ad
gratiam Christi coepit esse apostolus. et quia plus ei dimissum
est, plus diligere coepit, abundantius apostolis omnibus laborare,
uas electionis factus, doctor gentium missus. nonne etiam [*]
apostolorum ipsorum plurimis uberiorem et honestiorem consecutus
est.

gloriam, qui ante et inhonestus et ingloriosus
erat, cum persequeretur ecclesiam dei? pauper iste, debilis in
ecclesia ipse te redemit suis uotis. et ut maiora aperiamus
mysteria, quid tam ignobile quam gentilis populus? pauper,
utpote qui nulla haberet eloquia dei, debilis et utroque pede
claudus, qui nec in legem nec in euangelium credidisset,
uocatus tamen credidit et baptizatus accepit gratiam. itaque [*]
quia plus ei dimissum est, plus diligit. remansit Iudaeorum
populus, licet uno pede claudus, quamquam et in ipsa lege [*] [*]