De Noe (18-20)

Namque si spectes singnla quae in hominis forma ad usum [*]
aliquem composita uidentur, ut oculi ad uidendum, aures ad
audiendum, nares ad odorandum, os ad loquendum, ita usus
ministrant, ut praestent decorem. quam deformes sunt uultus
caecorum! et quid mirum si uultus hominis sine oculis
deformis est, quando ipsum caelum sine sole non habet suum
decorem? tristes sine sole dies ducimus, noctes sine luna non
placent; ipsi enim sunt quidam mundi oculi. detrahe stellarum
lumina, et quaedam est in caelo ipso caecitatis [*] deformitas.
pili ipsi, qui orbem oculorum praetexunt et uelut
quadam acie praetendunt, ne sorde aliqua et pulueris caligine
pupilla laedatur, et ipsi excipiunt, si quid fuerit inlatum quod
oculum possit laedere, si lippitudine intercidant, quam dedecet,
si palpebra contractior fuerit, si radantur supercilia, quae
pretiosorum monilium specie uelut intexta gemmis refulgent.

aurium quoque ut necessarius usus ita decora species, quas [*]
si qui truncauerit, toti uultui inferet deformitatem. in quibus
ita elaborauit opus suum natura, ut ipsi anfractus cauernarum
mira prouidentia sinuati plurimum utilitatis adierant,
ne repente feriat secreta capitis sonus. denique saepe multos
inprouiso clangore consternari uidemus et adtonitos aut uocis
alicuius aut tumultus sono expauescere. sordes ipsae, quae
intra eosdem gignuntur amfractus, uelut quodam glutino auditum
ligant. simul si uehementior pulsus fuerit alicuius [*] sonitus,
infringitur ac retardatur, ut praenuntiatus potius mulceat
quam inprouisus interna concutiat. uermiculi quoque si aurem [*] [*]

nares
simae contra naturam uidentur. iam si incisae fuerint, quomodo
potest uita subsistere sublato spirandi meatu? quemadmodum
pecudis magis facies quam uultus hominis aestimatur!