De Nabuthae (65-67)

de equite autem
lectum est: et eques cadet retrorsum expectans
salutem domini. etenim quia nemo sine lapsu est, etiamsi
quis eques ceciderit et terrenis aliquibus uitiis fuerit inflexus, [*]
si tamen non abiciat spem resurgendi, fretus miseratione
diuina peruenit ad salutem. de ascensore uero manifestum
est indicium, quod reprehensibilis habeatur, quando Moyses
ipse ait in cantico Exodi: equum et ascensorem proiecit
in mare. et in Zacharia locutus est dominus dicens:
percutiam omnem equum in amentia et ascensorem eius in
eius in insipientia. non dixit solum equum, sed
et ascensorem, quomodo et in Exodo habes: equum et
ascensorem. ubi enim ascensor, qui non potest equum [*]
proprium gubernare, equus quoque fertur in praeceps et [*] [*]

indomito furore in praerupta et periculosa raptatur. quid
igitur uobis in equis confiditis, diuites? mendax equus
ad salutem. quid in curribus plauditis? hi in curribus
et hi in equis, nos autem in nomine domini magnificabimur.
ipsi obligati sunt et ceciderunt, nos
autem surreximus et erecti sumus. nolite amare
adhinnientes, nolite, diuites, fremitu libidinis excitari. terribilis
est dominus et cui nemo possit potens et diues resistere; [*]
iudicium caeleste iaculatur.

Bonum est ut iam quiescatis et a flagitiis feriantes [*] reuereamini
domini potestatem. ideo dictum est parricidae Cain:
peccasti,. quiesce, ut modum peccato suo poneret. cogitationes
uestrae confiteantur domino. non dicatis: non peccauimus.
dixit Paulus: etsi nihil mihi conscius sum,
addidit tamen: sed non in hoc iustificatus sum. et
uos etiamsi nihil estis conscii, confitemini tamen domino, ne
quid sit quod uos praetereat. etenim qui confitetur domino
et reliquias cogitationis adhibuerit ad confessionem [*] [*] [*]
diem festum mentis celebrabit arcano et epulabitur
non in fermento malitiae et nequitiae.

sed
in azymis sinceritatis et ueritatis. itaque in conclusione
conuersus ad uos propheta ait: orate et reddite
domino deo uestro, id est: nolite dissimulare, diuites - dies
instat -, orate pro peccatis uestris, reddite pro beneficiis quae
habetis munera. ab ipso accepistis quod offeratis, ipsius est
quod ei soluitis. dona, inquit, mea et data mea, hoc est [*]
quae offertis mihi dona data sunt mea; ego ea dedi
nobis atque donaui. denique propheta ait: bonorum
meorum non indiges, ideo tua tibi offero, quoniam nihil
habeo quod non dedisti. fides est quae dona conciliat, humilitas
est quae oblata commendat. fide Abel plurimam
hostiam optulit deo; super Cain fratris munera placuit
munus Abel. quia fide uicit. nam unde pauperis hostia magis
quam diuitis placet? quia pauper fide ditior est. sobrietate
locupletior. et cum sit pauper, ex illis est de quibus [*]
dicitur: tibi offerent reges munera. non enim purpuratis
offerentibus, sed motus proprios regentibus Iesus dominus
delectatur, qui corporali lasciuiae mentis dominentur
imperio. orate ergo, diuites! non habetis in operibus quod
placeat. orate pro peccatis uestris atque flagitiis et reddite [*] [*] [*]

domino deo uestro munera. reddite in paupere, in egeno
soluite. in illo inope faenerate, quem placare propter flagitia
uestra aliter non potestis. quem ultorem timetis facite debitorem.
non accipiam inquit de domo tua uitulos neque
de gregibus tuis hircos, quoniam meae sunt omnes
ferae siluarum. quidquid optuleritis, inquit, meum est.
quia totus orbis est meus. non exigo quae mea sunt; est
quod de uestro possitis offerre studium deuotionis et fidei. [*]
non sacrificiorum ambitione delector; tantummodo, O homo.
immola deo sacrificium laudis et redde altissimo
uota tua.