De Nabuthae (53)

tibi igitur proficit quidquid inopi
contuleris, tibi crescit quidquid minueris. te illo quem pauperi
dederis cibo pascis, quoniam qui miseretur pauperis ipse
pascitur et fructus iam in his est. misericordia seminatur in
terra, in caelo germinat, plantatur in paupere, aput deum
pullulat. ne dixeris inquit deus: eras dabo. qui non te [*]
patitur dicere: eras dabo, quomodo patitur dicere: non dabo?
non de tuo largiris pauperi, sed de suo reddis; quod enim
commune est in omnium usum datum solus usurpas. omnium
est terra, non diuitum, sed pauciores qui non utuntur suo
quam qui utuntur. debitum ergo reddis, non largiris indebitum.
ideoque tibi dicit scriptura: declina pauperi [*] [*]