De Nabuthae (38-40)

Deinde, homo, nescis quia terrae partum praeuenit dies [*]
mortis, misericordia autem incursum mortis excludit? adsistunt
iam qui reposcant animam tuam, et tu adhuc differs operum
fructus tuorum, tu adhuc tempora tibi uiuendi longa metaris?
stulte, hac nocte animam tuam repetunt a te. bene
ait \'nocte\'. nocte anima auari reposcitur: a tenebris incipit et [*]
in tenebris perseuerat. auaro nox semper est, dies iusto, cui
dicitur: amen, amen dico tibi, hodie mecum eris in
paradiso. stultus autem sicut luna mutatur, iusti
autem fulgebunt sicut sol in regno patris sui. recte
arguitur stultitiae qui in manducando et bibendo locarit spem
suam. et ideo tempus ei mortis urgetur secundum quod dictum
est ab ipsis qui gulae seruiunt: manducemus et bibamus;
cras enim moriemur. recte dicitur stultus qui
animae suae corporalia subministrat, quia recondit quae cui
seruet ignorat.

et ideo ei dicitur: quae autem parasti[*] [*] [*]

cuius erunt? quid cottidie metiris et numeras et obsignas?
quid aurum trutinas, argentum ponderas? quanto melius est
liberalem esse dispensatorem quam sollicitum custodem! quantum
tibi prodesset ad gratiam multorum pupillorum patrem
nominari quam innumeras stateras in sacculo obsignatas habere!
pecunia etenim hic relinquitur, gratia nobiscum ad iudicem
meriti defertur.

Sed fortasse dicas quod uulgo soletis dicere: \'non debemus [*]
donare ei cui deus ita maledixit, ut eum egere uellet.\' sed
non pauperes maledicti, cum scriptum sit: beati pauperes,
quoniam ipsorum est regnum caelorum. non de paupere,
sed de diuite scriptura dicit: captans pretia frumenti
maledictus erit. deinde non requiras quid unusquisque
mereatur. misericordia non de meritis iudicare consueuit,
sed necessitatibus subuenire, iuuare pauperem, non
examinare iustitiam; scriptum est enim: beatus qui [*] intellegit
super egenum et pauperem. quis est qui intellegit?
qui conpatitur ei, qui aduertit consortem esse naturae,
qui cognoscit quod et diuitem et pauperem fecit dominus,
qui scit quod sanctificet fructus suos, si de his delibet aliquam
pauperibus portionem. ergo cum habeas unde benefacias,
ne differas dicens: cras dabo, ne largiendi amittas copiam. [*] [*]

periculosa est de alterius salute dilatio, potest fieri ut dum
tu differs, ille moriatur. magis ante mortem praecurre, ne [*]
forte auaritia te et cras impediat et promissa fraudentur.