De Nabuthae (1)

Nabuthae historia tempore uetus est, usu cottidiana. quia [*]
enim diuitum non cottidie concupiscit aliena? quia [*] opulentissimorum
non exturbare contendit agellulo suo pauperem atque
inopem auiti ruris eliminare finibus? quis contentus est suo?
cuius non inflammet diuitis animum uicina possessio? non
igitur unus Achab natus est, sed quod peius est cottidie Achab
nascitur et numquam moritur huic saeculo. si unus occidat,
adsurgunt plurimi. plures qui rapiant quam qui amittant. non [*]
unus Nabuthae pauper occisus est; cottidie Nabuthae sternitur,
cottidie pauper occiditur. hoc metu percitum humanum
genus cedit iam suis terris, migrat cum paruulis pauper onustus
pignore suo, uxor sequitur inlacrimans, tamquam ad
bustum prosequatur maritum. minus tamen deplorat illa, quae
deflet suorum funera, quia etsi amisit coniugis praesidium,
sepulchrum tenet, etsi filios non tenet, tamen exules non dolet,
non ingemit grauiora funeribus tenerae prolis ieiunia.