De Joseph (31-35)

Considera nunc illum uerum Hebraeum, illum non somnii,
sed ueritatis et praeclarae uisionis interpretem, qui de illa [*]
diuinitatis plenitudine ac libertate caelestis gratiae in hunc
corporeum carcerem uenerit, quem non potuit saeculi huius
inlecebra mutare, non ulla corruptela mundanae uoluptatis
euertere, qui temptatus non decidit, adpetitus non adpetiuit,
postremo adulterina quadam synagogae manu ueste corporis
adprehensus carnem exuit, liber mortis ascendit. calumniata
est meretrix, ubi eum tenere non potuit, quem non carcer
terruit. non inferna tenuerunt. quin etiam quo ueluti puniendus [*]
descenderat, inde alios liberauit:

ubi ipsi stringebantur mortis
uincula, ibi laxauit ipse uincula mortuorum. considera ergo
istum Hebraeum dicentem illi praeposito spadonum, qui
contraxerat offensam regiam, quem restituerat muneri suo:
memor esto per temet ipsum. cum tibi bene erit,
et facies in me misericordiam et memor eris mei.
ideo secundo repetiuit, quia sciebat non recordaturum quid [*]
euasisset iniuriae, cum potentiam recepisset. ideo secundo
admonuit, quia secundo liberauit, ut si prioris beneficii eum
memoria non teneret, uel posterioris subiret, non despiceret
auctorem salutis suae, non perfida praeuaricatione uiolaret. sed
quod peius est, cito beneficii inrepit obliuio rebus secundis.
redditus officio suo non est memor factus interpretis, sed [*] [*] [*]

Et factum est inquit post biennium. mentior de hoc
nostri spadonis tempore, nisi et dies conuenit, quia post biennium
recepit officium nec recordatus est, sed admonitus.
cognouit enim quod etiam regnum ipsum in hoc saeculo esset
somnium qui suo somnio non credidit. didicit etiam regum
.... esse somnia nec ipsorum potestates esse perpetuas. sed cito[*]
hunc locum praetereat dolor. ne ipsa commemoratione crudescat;
ne ipsius quidem sermonis mei meminisse delectat, quem
tunc temporis uel effuderit dolor uel extorserit ecclesiae
contumelia.

admonitus ergo sui per somnium regis ait:
peccatum meum recordor. sera quidem ista est, sed[*]
utinam uera confessio. post peccatum fateris quod ante peccatum
cauere debueras. quam cito oblitus fueras memor esto
mei. scis nempe tunc temporis hunc fuisse sermonem, sed
obtunsas aures habebas fastu potentiae et uini ebrius non
audiebas uerba sobrietatis. uel nunc memor esto mei, qui [*] [*]

sunt et alia exempla
de fastu et fragilitate ministrorum regalium, quae posterioris [*]
temporis historia habet. et Doec praepositus erat et praepositus
regis animalium ad disciplinam mulorum, hoc est spadonum
animalium. hic quoque sacerdotem domini detulit et regem
fraude conmouit in sacerdotis periculum et hic Syrus erat. [*]
num mentior, quando et patria et facta conueniunt? Aman
quoque a cubiculo regis et ipse praepositus, dum inuadere
ecclesias domini inproba temeritate contendit populumque
fidelem spoliare ac persequi, grauibus sacrilegia suppliciis
expendit.