De Isaac vel Anima (1.2.3-1.2.4)

Intuere igitur, o homo, qui sis, quo salutem tuam uitamque tuearis. quid est itaque homo? utrum anima an caro an utriusque copula? aliud enim nos sumus. aliud nostrum, alius qui induitur et aliud uestimentum. legimus in ueteri testamento: omnes animae, quae descenderunt in Aegyptum de hominibus dictum. et alibi dietum est: non

permanebit spiritus meus in hominibus istis, quoniam carnes sunt. de alterutro ergo legitur quia homo dicitur, et de anima et de carne. sed illa discretio, quod, ubi anima pro homine dicitur, Hebraeus significatur deo adhaerens, non corpori, ut est illud: anima benedicta omnis simplex, ubi autem caro pro homine nuncupatur, peccator exprimitur, ut est illud: ego autem carnalis sum, uenundatus sub peccato. quod enim operor, non cognosco; non enim quod uolo ago, sed quod odi illud facio. hoc iam posterius et de utroque; alius est enim qui uult, alius qui odit, alius qui facit. denique addidit: si ergo quod odi hoc facio, consentio legi, quoniam bona; nunc autem iam non ego illud operor, sed quod habitat in me peccatum. illud quoque expressius: uideo legem carnis meae repugnantem legi mentis meae et captiuantem me in lege peccati, et tamen cum utrumque in se concertantem hominem declarasset, hoc est interiorem et exteriorem, in animae magis quam in corporis parte se maluit constituere, quod anima sua captiua traheretur ad peccatum, in qua esse mallet et esse confirmat dicens: infelix ego homo! quis me liberabit de corpore mortis huius? tamquam ab extraneo hoste ita se desiderat liberari.

non ergo sanguis anima, quia carnis est

sanguis, neque armonia anima, quia et huiusmodi armonia carnis est, neque aer anima, quia aliud est flatilis spiritus, aliud anima, neque ignis anima, neque entelechia anima, sed anima est uiuens, quia factus est Adam in animam uiuentem, eo quod insensibile atque exanimum corpus anima uiuificet et gubernet. est et praestantior homo, de quo dicitur: spiritalis autem diiudicat omnia, ipse autem a nemine iudicatur. hic est praestantior ceteris. unde et Dauid dicit: quid est homo, quod memor es eius, aut filius hominis, nisi quod uisitas eum? homo uanitati similis factus est. non ille secundum imaginem dei homo uanitatis est, sed qui illud amisit et in peccatum decidit et in materialia ista dilapsus est ipse homo est uanitatis.