De Interpellatione Iob et David (4.29)

Tertia quoque interpellatio, quod in medio hominum [*]
nequitias exercentium constitutus causam suam ab eorum
contagio cupiat separari. quod multi ad dominum Iesum [*] referendum
putant, eo quod ipsius solius est non timere iudicium,
qui uincit cum iudicatur. habet enim a uiro iniquo iudicium,
in quod uolens Christus ingreditur, ut habes scriptum:
populus meus, quid feci tibi aut quid contristaui
te? ceterum cum ipsi omne iudicium dederit pater, non quasi
infirmo utique, sed quasi filio, quod -potest ipse subire iudicium?
si iudicium patris arbitrantur filio esse subeundum, pater [*] [*]
utique non iudicat quemquam, sed omne iudicium
dedit filio, ut omnes honorificent filium, sicut
honorificant patrem. pater honorat filium, et tu diiudicas?
hoc eo posuimus, ne quia nos arbitraretur quasi metu [*] quaestionis
in locum domini subrogare personam prophetae, cum
sanctus Dauid praeuidens spiritu insurrecturos Iudaeos aduersus
domini passionem iudicium suae fidei non pertimescat, discerni
quoque causam suam a persecutorum gente deposcat, ne
malis generis sui et posteritatis - heredibus prosapia totius
Iudaici generis implicetur.