De Fuga Saeculi (7)

ergo cui deus portio est nihil debet
curare nisi deum, ne alterius impediatur necessitatis munere.
quod enim ad alia officia confertur, hoc religionis cultui atque [*]
huic nostro officio decerpitur. haec enim uera est sacerdotis
fuga, abdicatio domesticorum et quaedam alienatio carissimorum,
ut suis se abneget qui seruire deo gestit. recte ergo fugaces
fugacibus commendauit aeternae legis sanctio, ut qui hunc
mundum obliti sunt eos recipiant qui peccata sua condemnantes
atque opera obliuionem uitae superioris expetant et
saecularia quae gesserint abolere desiderent. fugitans igitur [*]
est suorum sacri altaris eius minister. unde dominus quasi [*] [*]

princeps sacerdotum formam Leuitis in euangelio dans suo
dixit: quae est mater mea aut qui sunt fratres mei?
hoc est: non agnosco matrem, non recognosco fratres, ignoro
proximos. mater mea et fratres mei hi sunt qui
audiunt uerbum dei et faciunt. solum ergo uerbum
dei nouit minister, cum eos nouit in quibus operatur dei
uerbum. et ideo exul est mundi: fugitans corporis, fugitans
passionum abdicat se omnibus, ut solus remaneat, sicut Helias [*]
dixit: et ego relictus sum solus. sed non erat solus,
cum quo erat Christus. et ipse dominus relictus est solus,
sed non sum inquit solus, quoniam pater mecum est.
est etiam illa causa quia Leuitae ministri sunt dei.