De Fuga Saeculi (36)

in illis bonis est qui deum quaesiuerit et [*] [*] [*]

inuenerit. ubi enim cor hominis ibi et thensaurus eius est;
non enim solet bonum datum deprecantibus dominus denegare.
ergo quia bonus dominus est et maxime sustinentibus se
bonus est, ipsi adhaereamus, cum ipso simus tota anima nostra,
toto corde, tota uirtute, ut simus in lumine eius et uideamus
eius gloriam et delectationis supernae fruamur gratia. ad illud
igitur bonum erigamus animos et in illo simus atque in ipso [*]
uiuamus, ipsi adhaereamus, quod est supra omnem mentem
et omnem considerationem et pace utitur perpetua ac tranquillitate,
pax autem supra omnem mentem est et supra omnem
sensum. hoc est bonum, quod penetrat omnia, et omnes in
ipso uiuimus atque ex ipso pendimus, ipsum autem nihil supra
se habet, sed est diuinum; nemo enim bonus nisi unus deus.
quod ergo bonum diuinum et quod diuinum bonum. et ideo
dicitur:aperiente te manum implebuntur omnia bonitate;
per bonitatem enim dei nobis uniuersa tribuuntur merito [*]
bona, quibus nihil admixtum est mali. haec bona promittit
scriptura fidelibus dicens: quae bona sunt terrae manducabitis.
boni ergo illius similes simus, ut quae bona sunt
adipiscamur, bonum quod est sine iniquitate et sine dolo et
sine asperitate, cum gratia, cum pietate, cum sinceritate et
beniuolentia caritate iustitia. itaque omnes uirtutes bonitas
tamquam mater fecunda amplectitur. [*] [*]