De Fuga Saeculi (32-34)

Sed qui fugit uelociter fugiat, ne conprehendatur, uelociter [*]
depraedetur hunc mundum ut Hebraeus Aegyptum. qui parturit
pariat. ne onusto et degrauato iniquitatibus mentis utero
fugere non possit, et fugiat non quasi lactantem ferens, sed
quasi expeditum, non paruulum gestans, sed perfectum in
Christo exhibens; fugiat non quasi feriatus in sabbato, sed
tamquam operarius. in negotio, nec tamquam sterilis in frigore, [*]
sed tamquam opimus in messe. ideo enim dictum est: orate
ne fiat fuga uestra hieme uel sabbato. fuga ergo fecunda
uirtutum est, non effeta meritorum. fuga haec nescit frigus
timoris, tremorem mortis, contractionem sollicitudinis, dissolutionis
otia, lasciuiae ferias, torporem lentitudinis, sed uitae
caelestis requirit inpigrum uiatorem, regni superioris competitorem
strenuum, diuitem agricolam, qui fructus suos cogat
et cogendo diripiat.

quid enim aliud a te, o homo, quaeritur [*]
nisi ut timeas deum, requiras eum, post ipsum ambules,
conprehendas uias eius ? in quo, inquit, conprehendam [*] [*]

dominum ? si conprehendam in holocaustis ? non in decem milibus
haedorum, non in milibus arietum, non in fructibus impietatis
reconciliatur dominus et peccata redimuntur, sed in bona uita
domini gratia conprehenditur. renuntiatum est, inquit, tibi,
homo, quid sit bonum. aut quid dominus exquirat a te aliud[*]
nisi ut facias iustitiam et diligas misericordiam et paratus
sis ire cum domino tuo? dicit tibi ergo euangelium: surgite,
eamus hinc, dicit tibi lex: post dominum deum tuum
ambulabis. didicisti quomodo hinc fugias: quid moraris ? dicit
tibi euangelium iterum: progenies uiperarum, quis uobis
demonstrauit fugere ab ira uentura? et dicit hoc illis
qui ueniebant ad baptismum paenitentiae.

Ergo paenitentia fuga est bona, gratia dei fuga est bona. [*]
in qua est adsumptio fugientis, desertum fuga est bona, ad
quod fugit Helias, Helisaeus, Iohannes Baptista. fugit Helias
mulierem Iezabel, id est effusionem uanitatis et fugit ad
montem Choreb, quod significat exsiccationem, ut siccaretur
in eo carnalis profluuium uanitatis et cognosceret plenius
deum. erat enim ad torrentem Chorrad, quod est cognitio,
ubi abundantiam profluentem diuinae cognitionis hauriret, ita[*]
fugiens saeculum, ut nec cibum corporis huius exquireret nisi
quem aues detulissent ministrae, quamquam esca eius plerumque
terrena non fuerit. denique quadraginta diebus in uirtute escae, [*] [*] [*]

quam acceperat, ambulauit. utique non mulierem fugiebat
propheta tantus, sed hoc saeculum nec mortem timebat, qui se
obtulerat requirenti et qui dicebat ad dominum: recipe
animam meam, taedium uitae istius sustinens, non cupiditatem,
sed fugiebat saecularem inlecebram et conuersationis [*]
maculosae contagionem et impiae ac praeuaricatricis nationis
sacrilegia.