De Helia et Ieiunio (76-80)

habemus etiam plura subdita, quibus peccata nostra redimamus.
pecuniam habes, redime peccatum tuum. non uenalis [*]
est dominus, sed tu ipse uenalis es. peccatis tuis uenditus
es: redime te operibus tuis, redime te pecunia tua. uilis
pecunia, sed pretiosa est misericordia. elimosyna namque
a peccato liberat et alibi: redemptio uiri diuitiae
eius et in euangelio: facite uobis amicos de mammona
iniquitatis. et uenenum frequenter antidoto temperatur, hoc
est ueneno uenenum excluditur, ueneno mors repellitur, uita
seruatur. fac et tu quasi bonus dispensator de instrumento [*]
auaritiae subsidium misericordiae, sinceritatis gratiam de
corruptionis inlecebra.

nec tamen quisquam frangi debet, cum
audit quia disperdet dominus orbem terrarum, ne forte dicat:
esto, nos grauia peccata commisimus: quid deliquit caelum,
quid terra, quid mare, ut et illa disperdat? cur perit tam
pulcher ornatus?\' angusti est animi eiusmodi opinio. ceterum
si altius spectes, inuenies hoc esse pro nobis quod putas
esse contra nos, iudicabis hoc esse pro mundo quod aduersus
mundum arbitrris. non semper stadium refertum est [*] spectatoribus,
non semper certaminibus inquietum, non semper concretum
puluere, sed quando certamina, tunc populus in spectaculo,
luctator in scammate, puluis in stadio. ubi decursa
certamina, conuentus soluitur, discedit unusquisque aut uictor
ad gratiam aut uictus ad opprobrium. euehit corona uictorem,
uictum premit uerecundia, angit iniuria. si quis ergo postea
ingrediatur stadium, uideat uacuum celebritatis, dicat agonithetae
cur uacet stadium, cur sileant certamina, cur [*] sollemnitas
ferietur, respondebit qui agoni praeest: \'oportet requiescere
athletas, oportet requiescere spectatores.) qui enim laboris [*] [*]

Athletae sumus, in quodam stadio decernimus spiritali.
denique bonus athleta dicebat: facti sumus spectaculum
huius mundi et alibi: sic curro non ut in incertum,
sic enitor, non ut aera caedens, sed castigo corpus [*]
meum et alibi: superiora obliuiscens et ea quae
sunt priora adpetens ad destinatum sequor, ad
brabium. athletae ergo sumus, legitime certandum est.
multa luctamina sunt, et qui hodie uictus est eras se reparat.
ante ad brabium contenditur, ad coronam postea. numquid
athleta otio uacat, cum semel dederit certamini nomen suum?
exercetur cottidie, unguitur cottidie. ipse cibus ei agonisticus
datur, disciplina exigitur, castimonia custoditur. et tu dedisti [*]
nomen tuum ad agonem Christi, subscripsisti ad conpetitionem
coronae: meditare, exercere, ungere oleo laetitiae, unguento
exinanito. cibus tuus cibus sobrietatis sit, nihil habeat intemperantiae,
nihil luxuriae, potus tuus parcior, ne quid ebrietatis
obrepat, custodi corporis castimoniam, ut possis esse habilis
ad coronam, ne existimatio tua offendat spectatoris affectum, [*] [*]

ueni ergo, domine Iesu, exeat corona tua,
dimitte uictores in requiem, uictos ad conpunctionem. etsi
disperdis orbem terrarum, plura sunt inuisibilia opera tua
quam quae uidimus. qui angustioris est animi illa non cernit,
dolet quod disperdas orbem terrarum, sed qui nouit
spectare quae inuisibilia sunt gaudet ut uenias et omnes
liberes. gaudent athletae, qui possunt dicere: ueniat [*] regnum
tuum, fiat uoluntas tua sicut in caelo et in
terra. gaudebit creatura mundi, ut a uanitate mundi istius
liberetur, quae nunc congemiscit et parturit, quia uanitati
etiam illa creatura subiecta est, donec multiplicetur adoptio [*] [*]