Apologia Prophetae David Ad Theodosium Augustum (56-60)

Sequitur: ecce enim in iniquitatibus conceptus sum [*]
et in delictis peperit me mater mea. quis tanto adfectu
agit paenitentiam? humi stratus iacuit fusus in lacrimas,
cibum non gustauit, lauacro se abdicauit. quid iam reliqua [*]
dicam, quod abstinuerit ornatu et comitatu regio? adiunxit
confessionem iniquitatis suae et in perpetua saecula toto
canendam orbe transmisit. ecce inquit in iniquitatibus
conceptus sum et in delictis peperit me mater mea.
auerte faciem tuam a peccatis meis et omnes iniquitates
meas dele. ne proicias me a facie tua et spiritum
sanctum tuum ne auferas a me. libera me de sanguinibus,
deus deus salutis meae. antequam nascimur,
maculamur contagio et ante usuram lucis originis ipsius [*]
excipimus iniuriam. in iniquitate concipimur - non expressit
utrum parentum an nostra - (et in delictis generat unumquemque
mater sua). nec hic declarauit utrum in delictis suis
mater pariat an iam sint aliqua delicta nascentis. sed uide ne
utrumque intellegendum sit. nec conceptus exors iniquitatis
est, quoniam et parentes non carent lapsu. et. ei nec unius [*]
diei infans sine peccato, multo magis nec illi materni conceptus
dies sine peccato sunt. concipimur ergo in peccato
parentum et in delictis eorum nascimur. sed et ipse partus
habet contagia sua, nec unum tantummodo habet ipsa natura [*] [*] [*] [*]
contagium: bonum quidem coniugium, sancta copula; sed
tamen qui habent uxores ita sint ac si non habentes. ipse
torus incoinquinatus et nemo alterum fraudare debet eo nisi
: forte ad tempus, ut uacent orationi: tamen secundum apostolum [*]
non uacat orationi quis eo tempore, quo usum corporeae
illius conuentionis exercet; et mulieri menstruatae coinquinatus
est pannus nec potest illis diebus purgationis suae offerre
sacrificium,. et mulieris quae generauerit dies partus et
plerique alii a sacrificio feriati sunt, donec legitimo ritu feta
mundetur.

ideo in quo uoluit dominus nulla huiusmodi
originis esse contagia, dicit illi dominus: priusquam te
formarem in utero matris tuae, noui te et, priusquam [*]
exires de uulua, sanctificaui te et prophetam in
gentibus posui te. quis tantus, cui tam magna delata sunt?
numquid Hieremias ? sed non ille utique in gentibus propheta
propositus, sed in Iudaea tunc temporis, nunc autem etiam
in nationibus, quae in Iesum dominum crediderunt. uide
tamen ne illi dicatur, qui antequam nasceretur ex uirgine,
iamdudum erat et erat semper et operabatur etiam in utero
Mariae constitutus et ita sanctus erat, ut sanctificaret [*] prophetas
suos. in quo solo et. conceptus uirginalis et partus
sine ullo fuit mortalis originis inquinamento. dignum etenim [*] [*]

fuit ut qui non erat habiturus corporeae peccatum prolapsionis
nullum sentiret generationis naturale contagium. merito ergo
Dauid flebiliter in se deplorauit ipsa inquinamenta naturae,
quod prius inciperet in homine macula quam uita.

,
Dum haec dicit et peccatorum specialium atque communium. [*]
conluuiem confitetur, subito ei splendor ueritatis et candor
gratiae spiritalis offulsit. supergressus enim umbram spiritu,
prophetico ipsa uidit mysteriorum sacramenta caelestium, [*]
quorum typum Moyses praefigurauit in lege. uulneratus igitur
caritatis uulnere et indagandae captus ueritatis cupiditate in
superiora suae mentis extendit intuitum et in futura prospiciens
thensauros sapientiae et scientiae uidit in Christo\\
praeuidit baptismatis sacramentum et miratus gratiam exclamauit
subito dicens: ecce enim ueritatem. dilexisti:..
incerta et occulta sapientiae tuae m anifestasti ti mihi. [*]
non incerta mysteria, quia certa sunt, nec incerta secreta et
arcana sapientiae, sed non manifesta. hoc enim significat,
quia nullis essent manifestata; quod enim oculus non
uidit nec auris audiuit nec in cor hominis ascendit,
hoc praeparauit deus diligentibus eum. uidens igitur ea
dicit: ecce iam non in umbra nec in figura, non in typo, sed [*] [*] [*]
in ueritate lux aperta resplendet: ecce nunc ueritatem aspicio,
splendorem ueritatis agnosco, nunc te maiore domine deus [*]
noster, ueneror adfectu. ecce enim ueritatem dilexisti:non
per speculum, non in aenigmate, sed faciem ad faciem
te mihi, Christe, demonstrasti; in tuis te inuenio sacramentis.
haec sunt tuae uera sacramenta sapientiae, quibus mentis
occulta mundantur.

itaque iam laetus atque securus, quod
uibrasset ei sapientiae plenitudo, dicit ad dominum: asparges
me hysopo, et mundabor; lauabis me, et super
niuem dealbabor. bene et ueteris testamenti sacramenta [*]
non euacuat et euangelica docet mysteria praeferenda. hysopo
mundari secundum legem postulat, lauari secundum euangelium
concupiscit et supra niuem se extimat, si lotus fuerit,
dealbandum. per hysopi fasciculum aspargebatur agni sanguine
qui mundari uolebat typico baptismate. lauatur autem qui
diluitur aeterni fontis inriguo et supra niuem dealbatur cui
culpa dimittitur. denique de ipsa anima dicitur: quae est
haec, quae ascendit dealbata? antequam baptizaretur, [*]
ipsa est quae dicebat: nigra sum et decora, filia Hierusalem.
erat enim nigra, tenebroso peccatorum horrore
deformis, sed posteaquam abluta per baptismum remissionem
meruit delictorum, dealbata ascendit ad Christum. inde et per [*] [*]

Esaiam dominus locutus est dicens: si fuerint peccata
uestra sicut phoenicium, ut niuem dealbabo, id est: si
\'cruenta, si tetra, mundabo. haec est nix intellegibilis, de qua
ait in euangelio quod domini Iesu refulserint uestimenta sicut
nix, eo quod peccatum non cognouerit, caro eius, quando se [*]
induit ueniens in hunc mundum, ab omni ment munda delicto.
quid miraris si uidit baptismatis sacramenta cum supra dixerit,
ubi descripsit domini passionem: dominus pascit me, e t
nihil mihi deerit; in loco uiridi ibi me conlocauit,
super aquam refectionis educauit me et alibi: uox
domini super aquas, deus maiestatis? et de
ipso sacramento plenius dixit: parasti in conspectu
meo mensam; inpinguasti in oleo caput meum, et
poculum tuum inebrians quam praeclarum est. [*]

Merito ergo istis exultans ait: auditui meo dabis [*]
gaudium et laetitiam, exultabunt ossa humiliata.
probasti, domine Iesu, quia numquam tua uerba praetereunt,
probasti illud euangelicum quod dixisti: multi prophetae
et iusti uoluerunt uidere quae uidetis et audire
quae auditis. ecce Dauid solo laetatur auditu, quia futura [*] [*]
esset remissio peccatorum, et prophetat quia exultabunt ossa
humiliata. sicut omnia iusti ossa dicent : domine, quis
similis tibi? sic exultabunt ossa humiliata, humiliantis
scilicet animam suam iusti. dicuntur ergo ossa uirtutes, [*]
dicuntur ossa uelut quidam animi motus uel animae, qui
motus humiliantur peccatis, exultant gratiae caelestis munere.
dicuntur et ossa populi ecclesiarum, unde habes dictum in
psalmo: non est absconditum os meum, quae fecisti
in abscondito. os suum ecclesiam dixit et plebis deuotae
conuentus sacros, quoniam sumus membra corporis Christi de
carne ipsius et de ossibus eius. hoc igitur dicit, quia ecclesia
domini omnia opera diuina cognoscet et fidem resurrectionis [*]
accipiet.