Apologia Altera Prophetae David (6-10)

negamus factum an repudiamus
magistrum? nihil horum; sed qui speciem obicit communitatem
consideret. species facti est communitas naturae. nihil [*]
igitur mirum si intra generalitatem species est. agnosco enim
hominem fuisse Dauid, et nihil mirum: agnosco commune,
ut homo peccet. nec enim noua infirmitas condicionis humanae
magisque mirum uidetur, si homo peccato careat quam si
peccatum incidat. fecit igitur peccatum sanctus Dauid — nullo
ambiguo uos tenebo —, fecit adulterium, commentus est
homicidium et commentus est et peregit. peccauit quod
solent reges, sed paenitentiam gessit et fleuit, quod non [*]
solent reges. rogauit ueniam non adrogans potestatis, sed
infirmitatis suae conscius, prostratus in terram cilicio se
operuit, oblitus imperii et memor culpae.

J Quem mihi tu huiusce modi repperias uirum, qui in [*] potestate
constitutus non magis crimina sua diligat, culpam [*] [*]

qui de aliis iudicat suo ipse sit liber iudicio et in se
suscipiat in quo alios adstringat ? /bonus ergo Dauid et [*]
multo admirabilior qui potestatem uicit quam qui amorem.
castitas enim corpori nonnumquam defertur, frequenter errore;
potestas deo subditur et facilius qui se in amore cohibeat
quam in potestate moderetur. non ergo ignoscis quod minus
est in quo maiora miraris? lubrica in omnibus hominibus et
prona natura peccandi, lubrica etiam in bonis moribus licentia
potestatis et oblatio facultatis. non enim distat ira regis ab
ira leonis; sed qui stimulat illum et admiscetur peccat in [*]
animam suam. caueat ergo, ne stimulet aliquis potestatem, ne
cassibus anima inretita corporeis uitio se non possit exuere.
non igitur mirum si etiam Dauid specie lapsus est potestatis,
sed multo amplius admirandum quod fidei contemplatione
reuocatus.

J Uidetis igitur quod potestas haec aaecularis frequenter
nihil prosit et plerumque obsit; saepe enim culpae exitus in
auctoritate est potestatis. noli igitur tu, quicumque es rex, [*]
de potentia et facultate praesumere / cor enim regis in
manu domini. noli tibi de populorum subiectione blandiri, [*] [*]