Epigrammata (1.12)

urn:cts:latinLit:phi1294.phi002.perseus-lat2:1.12

Refs	`{'start': {'reference': '1.12', 'human_reference': 'Book 1 Poem 12'}}`
Ancestors	`[{'reference': '1'}]`
Children	`[{'reference': '1.12.1', 'lsb': '1'}, {'reference': '1.12.2', 'lsb': '2'}, {'reference': '1.12.3', 'lsb': '3'}, {'reference': '1.12.4', 'lsb': '4'}, {'reference': '1.12.5', 'lsb': '5'}, {'reference': '1.12.6', 'lsb': '6'}, {'reference': '1.12.7', 'lsb': '7'}, {'reference': '1.12.8', 'lsb': '8'}, {'reference': '1.12.9', 'lsb': '9'}, {'reference': '1.12.10', 'lsb': '10'}, {'reference': '1.12.11', 'lsb': '11'}, {'reference': '1.12.12', 'lsb': '12'}]`

plain text • XML

XII

Itur ad Herculeas gelidi qua Tiburis arces

Canaque sulphureis Albula fumat aquis,

Rura nemusque sacrum dilectaque iugera Musis

Signat vicina quartus ab urbe lapis.

Hic rudis aestivas praestabat porticus umbras,

Heu quam paene novum porticus ausa nefas!

Nam subito conlapsa ruit, cum mole sub illa

Gestatus biiugis Regulus esset equis.

Nimirum timuit nostras Fortuna querellas,

Quae par tam magnae non erat invidiae.

Nunc et damna iuvant; sunt ipsa pericula tanti:

Stantia non poterant tecta probare deos.