Academicorum reliquiae cum Lucullo (81-85)

'At ille nescio qui, qui in scholis nominari solet, mille et octingenta[*] stadia quod abesset videbat.' Quaedam volucres longius; responderem igitur audacter isti vestro deo me plane his oculis non esse contentum. dicit[*] me acrius videre quam illos[*] pisces fortasse, qui neque videntur a nobis (et nunc quidem sub oculis sunt) neque ipsi nos suspicere possunt; ergo ut illis aqua sic nobis aer crassus offunditur. 'At amplius non desideramus.' Quid talpam num desiderare lumen putas? Neque tam[*] quererer[*] cum deo quod parum longe quam quod falsum viderem.[*] videsne navem illam: stare nobis videtur; at iis qui in nave sunt moveri haec villa. quaere rationem cur

Quid ego de nave; vidi enim a te remum contemni: maiora fortasse quaeris. Quid potest[*] sole maius, quem mathematici amplius duodeviginti partibus confirmant maiorem esse quam terram:[*] quantulus nobis videtur; mihi quidem quasi pedalis; Epicurus[*] autem posse putat[*] etiam minorem esse eum quam videatur, sed non multo; ne maiorem quidem multo putat esse, vel tantum esse quantus videatur, ut oculi aut nihil mentiantur tamen aut non multum — mentiantur[*] tamen: ubi igitur illud est 'semel'?[*] — sed ab hoc credulo, qui numquam sensus mentiri putat, discedamus, qui ne[*] nunc quidem, cum ille sol, qui tanta incitatione fertur ut celeritas eius quanta sit ne cogitari quidem possit, tamen nobis stare videatur.

Sed ut minuam controversiam, videte quaeso quam in parvo[*] lis sit.[*] Quattuor sunt capita quae concludant nihil esse quod nosci[*] percipi conprehendi possit, de quo haec tota quaestio est. e quibus primum est esse aliquod visum falsum, secundum non posse id percipi, tertium inter quae visa nihil intersit fieri non posse ut eorum alia percipi possint alia non possint, quartum nullum esse visum verum a sensu profectum cui non adpositum sit visum aliud quod ab eo nihil intersit quodque percipi non possit. horum quattuor capitum secundum et tertium omnes concedunt; primum Epicurus non dat, vos, quibuscum res est, id quoque

Qui igitur P. Servilium Geminum videbat, si Quintum se videre putabat, incidebat in eius modi visum quod percipi non posset, quia nulla nota verum distinguebatur a falso; qua distinctione sublata quam haberet in[*] C.[*] Cotta, qui bis cum[*] Gemino consul fuit, agnoscendo eius modi notam quae falsa esse non possit?[*] negas[*] tantam similitudinem in rerum natura esse; pugnas omnino, sed cum adversario facili. ne sit sane: videri certe potest; fallet igitur sensum. et si una fefellerit similitudo, dubia omnia reddiderit; sublato enim iudicio illo quo oportet agnosci, etiam si ipse erit quem videris qui tibi videbitur, tamen non ea nota iudicabis qua dicis oportere ut non possit esse eiusdem modi falsa.

quando igitur potest tibi P. Geminus Quintus videri, quid habes explorati cur non possit tibi Cotta videri qui non sit, quoniam aliquid videtur esse quod non est? Omnia[*] dicis sui generis esse, nihil esse idem quod sit aliud. Stoicumst id[*] quidem nec admodum credibile, nullum esse pilum omnibus rebus talem qualis[*] sit pilus alius, nullum granum. haec refelli possunt, sed pugnare nolo; ad id enim quod agitur nihil interest omnibusne partibus visa re nihil differat an internosci non possit etiam si differat. Sed si hominum similitudo tanta esse non potest,[*] ne signorum quidem? dic mihi: Lysippus eodem aere eadem temperatione, eodem caelo aqua ceteris omnibus centum[*] Alexandrus[*] eiusdem modi facere non posset? qua igitur notione discereres?