Pro Q. Ligario (11-15)

haec admirabilia[*], sed prodigi simile[*] est quod dicam. non habet eam vim ista accusatio ut Q. Ligarius condemnetur, sed ut necetur[*]. hoc egit civis Romanus ante te nemo: externi sunt isti[*] mores[*] aut levium Graecorum aut immanium barbarorum. nam quid agis aliud? ut Romae ne sit, ut domo[*] careat, ne cum optimis fratribus, ne cum hoc T. Broccho avunculo, ne cum eius filio consobrino suo[*], ne nobiscum vivat, ne sit in patria? num est, num potest magis carere his omnibus quam caret? Italia prohibetur, exsulat. non tu hunc[*] ergo patria privare, qua caret, sed vita vis.

at istud ne apud eum quidem dictatorem qui omnis quos oderat morte multabat quisquam egit isto modo. ipse iubebat occidi nullo postulante, praemiis[*] invitabat; quae tamen crudelitas ab hoc eodem[*] aliquot annis post quem tu nunc crudelem esse vis vindicata est.

itaque certo scio vos non petere sanguinem, sed parum attenditis. res enim eo[*] spectat ut ea poena in qua adhuc Q. Ligarius sit non videamini esse contenti. quae est[*] igitur alia praeter mortem? si enim est in exsilio, sicuti est, quid amplius postulatis? an, ne ignoscatur[*]? hoc vero multo acerbius multoque[*] durius. quodne[*] nos petimus[*] precibus ac[*] lacrimis, strati ad pedes, non tam nostrae causae fidentes quam huius humanitati, id ne impetremus pugnabis[*], et in nostrum fletum inrumpes, et nos iacentis ad pedes supplicum voce prohibebis?

si, cum hoc domi faceremus, quod et fecimus et, ut spero, non frustra fecimus, tu repente inruisses et clamare coepisses C. Caesar, cave credas[*], cave ignoscas, cave te fratrum pro fratris salute obsecrantium misereat[*], nonne omnem humanitatem exuisses? quanto hoc durius, quod nos domi petimus, id a te in foro oppugnari[*] et in tali miseria multorum perfugium misericordiae tolli[*]? dicam plane, Caesar, quod sentio.

si in tanta[*] tua fortuna lenitas[*] tanta non esset, quam tu per te, per te[*], inquam, obtines—intellego quid loquar—, acerbissimo luctu redundaret ista victoria. quam multi enim essent de victoribus qui te crudelem esse vellent, cum etiam de victis reperiantur! quam multi qui[*] cum a te ignosci nemini vellent, impedirent clementiam tuam, cum[*] hi quibus ipsis[*] ignovisti nolint te esse in alios misericordem!