Pro T. Annio Milone (101-105)

his lacrimis non commovetur[*] Milo—est quodam incredibili robore animi—exsilium ibi esse putat ubi virtuti non sit locus; mortem naturae finem esse, non poenam. sit[*] hic ea mente qua natus est: quid? vos, iudices, quo tandem eritis animo[*]? memoriam Milonis retinebitis, ipsum eicietis? et erit dignior locus ullus in terris[*] qui hanc virtutem excipiat quam hic qui procreavit? vos[*], vos appello, fortissimi viri, qui multum pro re publica sanguinem[*] effudistis; vos, inquam, in civis[*] invicti periculo appello[*], centuriones, vosque, milites: vobis non modo inspectantibus sed etiam armatis et huic iudicio praesidentibus haec tanta virtus ex hac urbe expelletur, exterminabitur, proicietur?

O me miserum, o me infelicem! revocare tu[*] me in patriam, Milo, potuisti per hos, ego te in patria per eosdem retinere non potero? quid respondebo liberis meis qui te parentem alterum putant[*]? quid tibi, Quinte frater, qui nunc abes, consorti mecum temporum illorum? mene non potuisse Milonis salutem tueri per eosdem per quos nostram ille servasset? at in qua causa non potuisse? quae est grata omnibus[*] gentibus[*]. A quibus[*] non potuisse[*]? ab eis qui maxime P. Clodi morte acquierunt. quo deprecante? me.

quodnam ego concepi tantum scelus aut quod in me tantum facinus admisi, iudices, cum illa indicia communis exiti indagavi, patefeci, protuli, exstinxi? omnes mihi meisque[*] redundant ex fonte illo dolores. quid me reducem esse voluistis? an ut inspectante[*] me expellerentur ei[*] per quos essem restitutus? nolite, obsecro vos, acerbiorem mihi pati reditum esse quam fuerit ille ipse discessus. nam qui possum putare me restitutum[*], si distrahor[*] ab his per quos restitutus sum?

O di immortales! fortem et a vobis, iudices, conservandum virum[*]! minime[*], minime; inquit immo vero poenas ille debitas luerit: nos subeamus, si ita necesse est, non debitas. hicine[*] vir patriae natus usquam nisi in patria morietur, aut, si forte, pro patria? huius vos animi monumenta retinebitis, corporis in Italia nullum sepulcrum esse patiemini? hunc sua quisquam sententia ex hac urbe expellet quem[*] omnes urbes expulsum a vobis ad se vocabunt?

O terram illam beatam[*] quae hunc virum exceperit[*], hanc ingratam si eiecerit, miseram si amiserit! sed finis sit; neque enim prae lacrimis[*] iam loqui possumus[*], et hic se lacrimis defendi vetat. vos oro obtestorque, iudices, ut in sententiis ferendis[*], quod sentietis[*], id audeatis. vestram virtutem, iustitiam, fidem, mihi credite, is maxime comprobabit[*] qui in iudicibus legendis optimum et sapientissimum[*] et fortissimum quemque delegit[*].