In L. Catilinam (4.16)

omnis ingenuorum adest multitudo, etiam tenuissimorum. quis est enim cui non haec templa, aspectus urbis, possessio libertatis, lux denique haec ipsa et[*] commune patriae solum cum[*] sit carum tum vero dulce atque iucundum?

operae pretium est, patres conscripti, libertinorum hominum studia cognoscere qui, sua virtute fortunam huius civitatis consecuti, vere[*] hanc suam patriam esse[*] iudicant quam quidam[*] hic nati, et summo nati loco[*], non patriam suam sed urbem hostium esse iudicaverunt. sed quid ego hosce ordines atque homines[*] commemoro quos privatae fortunae, quos communis res publica, quos denique libertas ea quae dulcissima est ad salutem patriae defendendam excitavit? servus est nemo, qui modo[*] tolerabili condicione sit servitutis, qui non audaciam civium perhorrescat, qui non haec stare cupiat, qui non quantum[*] audet[*] et quantum[*] potest conferat ad salutem[*] voluntatis.