Declamation 33 (25-30)

ἀναβὰς δὲ [*] [*] [*]

οὗτος ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ τρίψας τὴν κεφαλὴν καὶ περι- βλέψας αὑτὸν πρῶτον μὲν κατέτεινέ με πάλιν διηγού- μενος τὴν μάχην. τί δεῖ τοῖς εἰδόσιν, ὦ φορτικέ, διδαχῆς; συμπαρετάττοντο, συνεστρατεύοντο. μὴ τοὺς ἑωρακότας παρενόχλει. ὁμολογοῦσι τὴν
ἀριστείαν. βάδιζε πρὸς τὴν αἴτησιν. ὁ δ’ εἰ μὴ καὶ τὰς τρίχας ἐξαριθμήσειε τῶν πεσόντων, οὐκ εἶναι ὅπερ ἦν ἡγεῖτο.

ὀψὲ δ’ οὖν αἰσθόμενος τὸν δῆμον δυσκόλως ἔχοντα πρὸς τὸν κόμπον ἐμνημόνευσεν αἰτή- σεως, ἐγὼ δ’ ἔστησα τὰ ὧτα. ὁ δὲ τὰ μέγιστα αἰτή-
σεῖν ἐπηγγελμένος καὶ ἀναρτήσας με ταῖς ὑποσχέσεσι χαίρειν ἀφεὶς τὸν φίλτατον χρυσὸν καὶ τὸν φαιδρὸν ἄργυρον καὶ τὰ ἱμερτὰ πλέθρα ἐπιλέγει δωρεάν, ὦ Ζεῦ Κτήσιε, ποίαν τινά; πῶς ἂν ἐνδειξαίμην τὸ κακόν; [*] [*] [*] [*]

ἐπιλέγει δωρεὰν καπνοῦ σκιάν, στέφανον θαλλοῦ. καὶ τὸ ψήφισμα ἐγέγραπτο.

ἐβουλευσάμην μὲν οὖν εὐθὺς ἀποσπασάμενος ἀπὸ τοῦ βήματος ἐξορύξαι οἱ [*] τὼ ὀφθαλμώ, κωλυόμενος δ’ ὑπὸ τῶν παρόντων
ἐκδὺς ἐκ τῆς ἐκκλησίας ἀπηλλαττόμην ἔξω ὢν ἐμαυτοῦ καὶ οὐδὲ καλῶς γνωρίζων τὸν στενωπόν. ὡς δὲ εἰσ- ῆλθον οἴκαδε ἡμιθνὴς καὶ οὐκ ἄξιον τῆς ἐλπίδος φέρων τὸ πρόσωπον, τί τοῦτο; ἔφησεν ἡ γυνή, ἡ δωρεά σε τοιοῦτον, ὦ μακάριε, πεποίηκε; ναί,
εφην. τοιαύτη γὰρ ἦν.

28. Ἠδίκημαι τὰ μέγιστα, ὦ δικασταί, καὶ περισε- σύλημαι. ἐκκεκύλισμαι πολλῶν χρημάτων ὑπὸ τοῦ παι- δὸς καὶ μεγάλων. ἢ δίκην με δεῖ λαβεῖν ἢ τεθνάναι. σὺ δέ, ὦ πατραλοία καὶ μιαρὲ καὶ παμμίαρε, ἐτόλμησας
ταῖς ἐμαῖς θύραις προσελθεῖν τοιοῦτον στέφανον κο- μίζων ὡς ἐμὸς ὢν ἔτι μετὰ τὴν καλὴν δωρεάν; ἀλλ’ [*] [*] [*] [*]

ἀποφθάρηθι παρὰ τοὺς τὰ τοιαῦτά σε πεπεικότας. ζή- τει πατέρα σαυτῷ, τὸν γὰρ ὄντα ἀπολώλεκας. ἔτρεφόν σε ἐπὶ ταῖς θαυμασταῖς ἐκείναις ἐλπίσιν. ἐψεύσω με τῶν ἐλπίδων. μὴ ἐνόχλει τοῖς ἐμοῖς. ἰσχυρὸς εἶ καὶ μέγας, ἀλλ’ οὐκ ἰσχυρότερος τοῦ νόμου ὃς πάλαι κεῖ-
τᾶι πατράσιν ἀδικουμένοις βοηθῶν. οὗτος ἐκβάλλει σε τῆς οἰκίας.

29. Ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τοῖς ἠριστευκόσι κεῖται, φησίν, ἐγὼ δὲ ἀριστεύς. ἐνταῦθα κομψὸς καὶ σο- φιστής, οὗ δὲ δεῖ πλουτεῖν, ἠλίθιος, ἀγροῖκος, κορύζης
καὶ λέμφου ἔμπλεως. οὐκ ἄξιον ἀγχόνης, ὦ δικασταί, τὸ πρᾶγμα; ᾗ μὲν πατέρα κακουργῆσαι δεῖ, τὸν νόμον ἐζήτηκε καὶ περιείργασται, τὸ δ’ ἀπλοῦν τοῦτο καὶ [*] [*] [*] [*] [*]

οὐδὲν δεόμενον βαθείας γνώμης. τὸ χρήματα ἀνελέσθαι, οὐκ εἶδεν οὐδ’ ἐνεθυμήθη.

ἀλλ’ ἐπειδὴ καὶ ῥήτωρ ἡμῖν ἀναπέφηνας, δεῖξον προσγεγραμμένον· πλὴν ἐάν τις ἀριστεύσῃ. τούτοις δὲ ἔστω κρείττοσιν ἀπο-
κηρύξεως εἶναι. εἰ δ’ οὐκ ἔχεις, μὴ λυμαίνου τὸν [*] νόμον. λύμη γάρ ἐστιν ἡ προσθήκη. οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνο φήσαι τις ἄν, ὡς τὴν εἰς τοὺς γονέας κάκωσιν ἐλάττω καθίστησιν ἡ τῶν κακούντων ἀριστεία. τὸ γὰρ πάθος ἴσον, ἄν τε δειλὸς ἄν τε ἀνδρεῖος ὁ λυπῶν ᾖ,
μᾶλλον δέ, τοσούτῳ δεινότερον ὑπὸ τῶν ἀγαθῶν πάσχειν κακῶς, ὅσῳ πάσχειν εὖ παρὰ τῶν τοιούτων ὀφείλεται. διὰ τί γὰρ οὐκ ἐκπεσῇ τῆς οἰκίας, ὅτι τοῖς ἐμοῖς τέλεσιν εἰς τὸ δύνασθαι φοβεῖν τοὺς πολεμίους προῆλθες; ἀμελεῖν ἄρα δεῖ τῆς τῶν ἐγγόνων παιδείας,
εἴπερ αὐτῶν ἄκυροι διὰ τοῦτο καθεστήξομεν.

31. Ἀλλ’ ἐάσας, ὦ τάν, τὸ τρόπαιον δίδαξον τού- [*] [*] [*] [*]

τοὺς ὅτι με οὐδὲν ἀδικεῖς. οὔ, φησιν, οὔτε γὰρ κατακεκύβευκά τι τῶν σῶν οὔτε κατωψοφάγηκα. θαυμαστός γε ὁ νεανίας καὶ χάριτος ἄξιος ἡμῖν, ὅτι μὴ τὸν βίον ὅν ἀκριβῶς συνείλεγμαι τοῦτον εἰς ἑταί- ῥᾶς καὶ κύβους καὶ ἰχθῦς καὶ ὄρνις τῶν τιμίων διέρ-
ῥίψεν.