Declamatio 20 (10-15)

ἥκω δὴ πεπεικὼς ἐμαυτὸν ἔννομον ἔχων [*] καὶ λαμπρὰν τὴν βούλησιν τοῦ θανάτου. τοῦτο ἔξαρκες τὸ προελέσθαι. τὸν μὲν γὰρ ἀδικοῦντα ἐξε- τασθέντα καὶ κριθέντα δεῖ τὴν τιμωρίαν ὑπομένειν,
τὸν δυστυχοῦντα δὲ θελῆσαι μόνον. οὐκ ἔστι μοι περὶ δωρεᾶς ὁ λόγος, οὐκ ἔστι μοι περὶ κηρύγματος, ἔν ἀντιλέγητε καὶ κωλύητε, ἔνα βασκαίνητε καὶ φθονῆτε οἶς οὐχ ὅσιον φθονεῖν.

πολλή γε, ὧς ἔοικεν, ἡ με- ταβολὴ γέγονε τῶν Ἀθήνησι πραγμάτων οὐδὲ ἀποθα-
νεῖν ἔξεστι βουλευσάμενον, ἀλλὰ συκοφαντοῦσιν ἡμῶν τὰς συμφοράς. ποῖ δὴ τράπηταί τις; ποῖ καταφύγῃ; παρὰ τίνων εὕρηται ταύτην τὴν φιλανθρωπίαν; ἂν ἄξιος ᾖ τοῦ ζῆν τις, ἀποθνήσκειν τοῦτόν φασι δεῖν· ἂν ἄξια θανάτου πεπολιτευμένος, ζῆν τούτῳ παρακε-
λεύονται.

12. Ταύτην μὲν ἴσως ἐξῆν τὴν δωρεὰν λαβεῖν [*]

εἶτα καὶ αὐτὸς πολλὰ ἡμάρτηκα. τί
γὰρ οὐ δεῖ τἀληθῆ λέγειν πρὸς ὑμᾶς; τί δὲ οὐ περὶ τὴν ὑστάτην ἡμέραν παρρησιάσομαι; ὁ δῆμος ὁ] τῶν Ἀθηναίων ἐβούλετο φίλος εἷναι Μακεδόσι καὶ παρα- χωρεῖν αὐτοῖς τῆς ἡγεμονίας. οὐκοῦν ἴδει ταῦτα πράτ- τειν ἐπιτρέπειν; τί γάρ, ὦ πάντων ἀνθρώπων πονη-
ρότατε Δημόσθενες, δότε γὰρ ἐμαυτῷ με ἐπιτιμῆσαι καὶ κατηγορίαν τῶν ἐμοὶ πεπολιτευμένων ·ποιήσασθαι, τί οὖν, ὦ Δημόσθενες, τὸν δῆμον ἐτάραττες; τί δὲ ἐκίνεις ἀκαίρως αὐτὸν ἐπὶ τοιαύτας φιλοτιμίας ἄρ- χετε τῆς θαλάττης λέγων; οὐ θέλετε ἐμβαίνειν
εἰς τὰς τριήρεις; οὐ βούλεσθε ναυμαχεῖν; μὴ χρῆσθε ξενικῇ τῇ δυνάμει, τοὺς πολίτας εἰς τὸν [*] [*] [*] [*]

ὢ [*] τῆς ἐπηρείας. οὐ συγχωρεῖς τοῖς Ἀθηναίοις τρυ-
φᾶν, ἀλλ’ ἐξάγεις αὐτ’ οὑς ἐκ τῶν Διονυσίων ἐπὶ τὴν θάλατταν καὶ κατακεκλιμένους ἐν τῷ θεάτρῳ καὶ ταῖς πανηγύρεσι ταῖς τοιαύταις τὰ τῶν Ἑλλήνων καταναγ- κάζεις πολυπραγμονεῖν πράγματα. Θετταλῶν κατα- λύει τὰς πολιτείας ὁ Φίλιππος. τί δὲ σοὶ μέλει
τῶν ἐν Θετταλοῖς ἀτυχημάτων; τυραννίδας ἐν Εὐ- βοίᾳ καθίστησιν. εἶτα δακρύεις Εὐβοέας τυραννου- μένους; διοικίζει τὸ Φωκέων ἔθνος. κάλλιον γὰρ οἰκεῖσθαι κατὰ κώμας αὐτοὺς ἤ κατὰ πόλεις ἀεί]. εἰς τὴν ἀμφικτυονίαν παραδύεται. ἐγκαλύπτου. οὐδείς
σε τῶν ὅπλων ἕνεκεν τῶν Φιλίππου κρινεῖ. ἀπάγει τὴν ἱερὰν τριήρη τῆς Ἀττικῆς. καὶ γὰρ Λύ- σανδρος πρότερον πολλὰς ἡμῶν τριήρεις κατεναυ- μάχησεν. ἐπιβουλεύει τοῖς Ἀθηναίοις. σὺ μό- νος οἶδας ταῦτα καὶ a καταμαντεύῃ τὰ [*] [*]

ἀλλ’ ἀλγεῖς καὶ στένεις ἐπὶ τοῖς γιγνομένοις. οὐκοῦν οἴκοι στένε καὶ λυπούμενος λάνθανε. τί δὲ εἰς ἐκκλησίαν, τί δὲ εἰς τὸ θέατρον παρελθὼν ἐπιτιμᾷς τοῖς Ἀθη- ναίοις, ἀργοὺς δὲ αὐτοὺς καὶ ῥᾳθύμους καλεῖς καὶ
μικρῶν λημμάτων ἥττους καὶ τῷ θεωρικῷ δελεαζομέ- νους καὶ ἐοικότας τοῖς νοσοῦσι; ταῦτα σὺ ἐτόλμησας εἰπεῖν Ἀθηναίοις, ὀνειδίσαι, λοιδορήσασθαι. οὐ γὰρ ἔδει σε ἀποθανεῖν εὐθέως τὸν Κυρσίλου θάνατον ἐπὶ ῥήμασι πονηροῖς;