Selecta in Psalmos [Dub.] (28.5-29.4)

Φωνὴ Κυρίου συσσείοντος ἔρημον, συσο σεῖ Κύρος τὴν ἔρημον -Κάδης, κ. τ. ἑ. Ἐγὐ φωνὴ (38) βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ· Ἐτκμέστε τἠν δὸν Κυρίου. ρημός ἐστι ψυχὴ λογικὴ ἐστερι,· μένη Θεοῦ.

Εἰς τὸ τέλος, ψαλμὸς ὠδῆς τοῦ ἐγκαινιαμ τοῦ οἴκου τοῦ Δαιῖδ, κ. τ. ἐ. Οἰκοδοῖ μὲν (59) οἶκον βίος ὀρθὸς, ἐγκαινίζει δὲ τοῦτον γνῶσις Θειν Ὑψώσω σε, Κόριε, ὅτι ὑπέλαβές με, κ.τ. ἐ. Ὁπ ἐκ προσώπου (40) τοῦ Χριστοῦ λέγεται ὁψαλμς, ?? λον ἐκ τοῦ· «Καὶ ἀνήγαγες ἐξ ᾅδου τὴν ψυγήν μσα Δύναται δὲ καὶ-ἐκ προσώπου τοῦ ἁγίου ταῦταῦέςσθαι, τροπικώτερον παντὸς ἁγίου ὡς ἐν ᾷδου γεγενπμένου κατὰ τὸν τῆς κακίας καιρὸν, καὶ ἐκεθιν ύ?? τοὺ Θεοῦ ἀναχθένπος, ὅτε βοηθούμενος ὑὸ τοῦ Ασ γου, καὶ ἑπόμενος αὐτῷ τετελείωται. Οὐδὲ γόφάψεδύναται τὸ Κύριον μὴ ὑπολαβόντος αὐτὸν εὐπῶπ. Κυρίου. Ὅἴαν γὰρ ὑψωθῶμεν ἀπὸ τῆς γῆς μετε ριζόμενοι καὶ ἐπαιρόμετοι ὑπὸ τοῦ σταυροῦ χρι· στοῦ τοῦ εἰπόντος· « Ὅταν ὑψωθῶ, πάντας ἑλκἀτω πρὸς ἐρμέαυτὺν, » ὑψοῦμεν τὸν Κύριον, κσὶ αύτὸ ὑψώσαντα τὸν Πατέρα, καὶ τὴν περὶ αὐτοῦ ὑπόηφιν, ὅσον ἐφʼ ἑαυτῷ, ὑψηλοτάτην τοῖς πιστεύουσπιν είς τὶ Θεὸν παραδεδωκότα. Διδάσκει δὲ καί τινας ἀσρἁπος ἐχθροὺς τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς διαφθονῖσθεα τῆ ?? τὰ Θεὸν αὐτῆς σωτηρίᾳ, ἐφεδρεύειν τε κοὶ ἐπι??λεύειν αὐτῇ, εἶτʼ ἐπιτηρεῖν εἴ που γένοιτό τι σόή σφάλμα ἢ ὄλισθος, ἢ πτῶσις· ὧν εἴ τι συμβαό π αὐτὴν, τοὺς ἐχθροὺς οἶα χαιρεσικάκους ἐπιιτωδόὶ αὐτῇ, τοὐναντίον δὲ πάσχειν διαλαμπεύσας εόσι ταῖς κατὰ Θεὸνπροκσπαῖς. Εὐχαριστεῖ τείνυντῷ Θιῷ ὅτι μὴ συνεχώρησεν τοῖς ἐχθροῖς ἐφησθῆνει αὐτ τοῖς κακοῖς, τπιμήσατο δὲ αὐτὸν ἀναλαβῶνττεῦ μάτος. 'Υψοῖ δὲ τὸν· Κύριον μεγάλως καὶ ??? αὐτὸν θεολογῶν καὶ ὁ πρέποντα Θεῷ κώδων ἑαυτῷ δόγματα· καὶ τὴν ἑαυτοῦ δὲ ψυχὴν ἐν πά ἀρετῇ καὶ φιλοσόφῳ βίῳ ἔπαίαων, ἄὸν ἐκπασναὐτῇ ὑψοῖ. « Ὅτι ὑπέλαβές με. » Ἀνπὶ τοῦι ?? λάβες,» ὁ Ἀκύλας, « ἀνέσωσας, » φησί. Καὶ ?? δὲ σαφὴς ὁ νοῦς, παντὸς τοῦ ὑπολαμβανομένου ὑπἐτοῦ Θεοῦ ἀνασωζορένου ἀπὸ τῆς κασίας.

Κύριε ὁ Θεός μου, ἐκέκραξα πρός σέ, καὶ με, κ. τ. ἑ. Ταῦτα μὲνοὸν (41) ἐκ προαώκου πῶ κοίου λέγεται. Ἐὰν δὲ ὁ βωτὴρ λέχη αῦτα, οὕτω δάναται ἀαὶ τόῦτο τῆς πρεπούσηστυχεῖν ?? σεως. Οἱ πιστεύοντές εἰσι σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη [*] [*]

Ψάλατε τῷ Κυρίῳ, οι δσιιοι αὐτοῦ, καὶ ἐξομσλογεῖσθε τῆ μνήμῃ τῆς άγιιωσύνης αὐτοῦ, κ. τ. ἐ. Ἐπεὶ σὐχ ὡραῖος (42) αἶνος ἐν στόματι ἁμαρτωλοῦ, οὐχ ὁ τυχὼν προστάσεται ψάλλειν τῷ Κυρίῳ, ἀλλʼ οἱ ἄσιοι αὐτοῦ, οἵτινες δύνανται ψάλλειν τῷ πνεύματι, ψάλλειν δὲ καὶ τῷ νοῖ. Διὰ τί δὲ μὴ ἠρκέσθη ὁ Προφήτης τῷ ιεἰπεῖν· « Ψάλατε τῷ Κυρίῳ, οἱ ὅσιοι, » ἀλλὰ προσέθηκε καὶ τὸ « αὐτοῦ, » ὡς ὄντων ὁσίων οὐκ αὐτοῦ; Φαμὲν τοίνυν, ὥσπερ χωρὶς πάσης προσθήκης μόνος ἀΘεὸς ἀγαθός ἐστιν, οὕτω χωρὶς πάσης προσθήκης ὅσιος μόνος ὁ Κύριος, ὡς ἐν τῇ τοῦ Δευῷδῇ εὕρομεν· « Δίκιος καὶ ὅππος ὁ Κύριός. » Ὡς δὲ μετὰ προσθήκης ἐστὶ δοῦλοςάγαθὸς, κατὰ τό « Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστὲ, » καὶ ἄνθρωπος ἀγαθὸς κατὰ τὸ, « Ὁ ἀγαθὸς ᾶνθρωπος ἑο τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας, » καὶ τὰ ἑξῆς· οὕτω μετὰ προσθήκκης.οὶ ὅσιοι τοῦ Κυρίου.

Τοῦ αὐτοῦ. Τάχα δὲ καὶ τοὺς (4) ὅσοι scρd-. ρον ἐν ἀκαθάρτοις διάγοντες εἰς μνήμην ἦλθον μετὰ ταῦτα τῆς ἁγιωσύνης αὐτοῦ, προτρέπει εις χαρστείαν.