Ἑρμοῦ τοῦ τρισμεγίστου πρὸς τὸν υἱὸν Τὰτ [ἐν ὄρει] λόγος ἀπόκρυφος περὶ παλιγγενεσίας [καὶ σιγῆς ἐπαγγελίας] (19-22b)

ταῦτα βοῶσαι αἱ δυνάμεις αἱ ἐν ἐμοὶ [[τὸ πᾶν ὑμνοῦσι]] τὸ σὸν

θέλημα τελοῦσι·

⟨⟨τὸ πᾶν ὑμνοῦσ⟨α⟩ι⟩⟩ ⟨. . . τῇ⟩ σῇ βουλῇ ⟨. . .⟩ [[ἀπὸ

σοῦ ἐπὶ σὲ τὸ πᾶν.]]

⟨⟨ὁ σὸς λόγος δι ἐμοῦ ὑμνεῖ σέ·⟩⟩

⟨⟨λόγον γὰρ τὸν ἐΜὸν ποιμαίνει⟨ς σὺ⟩ ὁ νοῦς.⟩⟩

⟨⟨δι ἐμοῦ⟩⟩ δέξαι ἀπὸ πάντων λογικὴν θυσίαν·

τὸ πᾶν ⟨γὰρ⟩ ⟨⟨ἀπὸ σοῦ, ⟨καὶ⟩ ἐπὶ σὲ τὸ πᾶν.⟩⟩

⟨τὸν νοῦν⟩ τὸ⟨ν⟩ ἐν ἡμῖν [[σῶζε ζωή]] φώτιζε φῶς·

⟨τὴν ψυχὴν . . .⟩ ⟨⟨σῶζε ζωή⟩⟩.

[πνεῦμα θεέ [[λόγον γὰρ τὸν σὸν ποιμαίνει ὁ νοῦς]]

[πνευματοφόρε δημιουργέ, σὺ εἶ ὁ θεός.]

ὁ σὸς ἄνθρωπος ταῦτα βοᾷ [διὰ πυρός, δι ἀέρος, διὰ γῆς, διὰ

ὕδατος,] [διὰ πνεύματος,] διὰ τῶν κτισμάτων σοῦ,

ἀπὸ τοῦ αἰῶνος ⟨τὴν⟩ εὐλογίαν εὑρών.

[καὶ] ὃ ζητῶ ⟨⟨εἶδον⟩⟩·

βουλῇ τῇ σῇ ἀναπέπαυμαι [[εἶδον]]·

θελήματι τῷ σῷ ⟨ἀνεγεννήθην⟩.—

Τὴν εὐλογίαν ταύτην λέγωΝ, ὦ πάτερ, τέθεικα⟨ς⟩ καὶ ἐν κόσμῳ τῷ ἐμῷ—Ἐν τῷ νοητῷ λέγε, τέκνον.—Ἐν τῷ νοητῷ, ὦ πάτερ, δύναμιΝ ἐκ τοῦ σοῦ ὕμνου, καὶ ⟨διὰ⟩ τῆς σῆς εὐλογίας ἐπιπεφώτισταί μου ὁ νοῦς. πλὴν θέλω κἀγὼ πέμψαι ἐξ ἰδίας φρενὸς εὐλογίαν τῷ θεῷ.—Ὦ τέκνον, μὴ ἀσκόπως.—

Ἐν τῷ νῷ, ὦ πάτερ, ἃ θεωρῶ λέγω.

Σοὶ ⟨ἐγώ, ὦ⟩ γενάρχα τῆς γενεσιουργίας,

Τὰτ θεῷ πέμπω λογικὰς θυσίας.

θεέ, σὺ ⟨ὁ⟩ πατΉρ·

[σὺ ὁ] κύριε, σὺ ὁ νοῦς.

δέξαι ⟨εὐ⟩λογί[κ]ας ἃς θέλεις ἀπ ἐμοῦ·

σοῦ γὰρ βουλομένου πάντα ⟨μοι⟩ τελεῖται.

Εὔ ὦ τέκνον· ⟨ἔ⟩πεμψαϲ δεκτὴν θυσίαν τῷ πάντων πατρὶ θεῷ. ἀλλὰ καὶ πρόσθες, ὦ τέκνον, διὰ τοῦ λόγου.— Εὐχαριστῷ σοι, πάτερ [⟨ὅτι⟩ ταῦτά μοι αἰνεῖϲ εὐξαμένῳ.—

Χαίρω, τέκνον, ⟨ὡς⟩ καρποφορήσοντος ⟨σου . . .⟩ ἐκ τῆς ἀληθείας [τὰ ἀγαθὰ] τὰ ἀθάνατα ⟨⟨τῆς ἀρετῆς⟩⟩ γεννήματα· ⟨ἐπεὶ⟩ ⟨⟨νοερῶς ἔγνως σεαυτὸν καὶ τὸν πατέρα τὸν ἡμέτερον.⟩⟩

τοῦτο μαθὼν παρ ἐμοῦ, [[τῆς ἀρετῆς]] σιγὴν ἐπάγγειλαι, ⟨ὦ⟩ ⟨⟨τέκνον,⟩⟩ μηδενὶ [[τέκνον]] ἐκφα[ι]νεῖν τῆς παλιγγενεσίας τὴν παράδοσιν, ἵνα μὴ ὡς διάβολοι ⟨τοῦ παντὸς⟩ λογισθῶμεν. ⟨. . .⟩ ἱκανῶς γὰρ ἕκαστος ἡμῶν ⟨ἑαυτοῦ⟩ ἐπεμελήθη, ἐγώ τε [ὁ] λέγων σύ τε [ὁ] ἀκούων. [[νοερῶς ἔγνως σεαυτὸν καὶ τὸν πατέρα τὸν ἡμέτερον.]]