Analytica priora (priora.1.21)

Ἐὰν δὲ ἡ μὲν ὑπάρχειν ἡ δ ἐνδέχεσθαι σημαίνῃ τῶν προτάσεων,
τὸ μὲν συμπέρασμα ἔσται ὅτι ἐνδέχεται καὶ οὐχ ὅτι
ὑπάρχει, συλλογισμὸς δ ἔσται τὸν αὐτὸν τρόπον ἐχόντων
τῶν ὅρων ὃν καὶ ἐν τοῖς πρότερον. Ἔστωσαν γὰρ πρῶτον

κατηγορικοί, καὶ τὸ μὲν Α παντὶ τῷ Γ ὑπαρχέτω, τὸ δὲ Β
παντὶ ἐνδεχέσθω ὑπάρχειν. Ἀντιστραφέντος οὖν τοῦ Β Γ
τὸ πρῶτον ἔσται σχῆμα, καὶ τὸ συμπέρασμα ὅτι ἐνδέχεται
τὸ Α τινὶ τῶν Β ὑπάρχειν· ὅτε γὰρ ἡ ἑτέρα τῶν προτάσεων
ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι σημαίνοι ἐνδέχεσθαι, καὶ τὸ
συμπέρασμα ἦν ἐνδεχόμενον. Ὁμοίως δὲ καὶ εἰ τὸ μὲν Β Γ
ὑπάρχειν τὸ δὲ Α Γ ἐνδέχεσθαι, καὶ εἰ τὸ μὲν Α Γ στερητικὸν
τὸ δὲ Β Γ κατηγορικόν, ὑπάρχοι δ ὁποτερονοῦν, ἀμφοτέρως
ἐνδεχόμενον ἔσται τὸ συμπέρασμα· γίνεται γὰρ
πάλιν τὸ πρῶτον σχῆμα, δέδεικται δ ὅτι τῆς ἑτέρας προτάσεως
ἐνδέχεσθαι σημαινούσης ἐν αὐτῷ καὶ τὸ συμπέρασμα
ἔσται ἐνδεχόμενον. Εἰ δὲ τὸ ἐνδεχόμενον στερητικὸν τεθείη
πρὸς τὸ ἔλαττον ἄκρον, ἢ καὶ ἄμφω ληφθείη στερητικά, δι
αὐτῶν μὲν τῶν κειμένων οὐκ ἔσται συλλογισμός, ἀντιστραφέντων
δ ἔσται, καθάπερ ἐν τοῖς πρότερον.

Εἰ δ ἡ μὲν καθόλου τῶν προτάσεων ἡ δ ἐν μέρει, κατηγορικῶν
μὲν οὐσῶν ἀμφοτέρων, ἢ τῆς μὲν καθόλου στερητικῆς
τῆς δ ἐν μέρει καταφατικῆς, ὁ αὐτὸς τρόπος ἔσται τῶν
συλλογισμῶν· πάντες γὰρ περαίνονται διὰ τοῦ πρώτου σχήματος.
Ὥστε φανερὸν ὅτι τοῦ ἐνδέχεσθαι καὶ οὐ τοῦ ὑπάρχειν
ἔσται συλλογισμός. Εἰ δ ἡ μὲν καταφατικὴ καθόλου
ἡ δὲ στερητικὴ ἐν μέρει, διὰ τοῦ ἀδυνάτου ἔσται ἡ ἀπόδειξις.
Ὑπαρχέτω γὰρ τὸ μὲν Β παντὶ τῷ Γ, τὸ δὲ Α ἐνδεχέσθω
τινὶ τῷ Γ μὴ ὑπάρχειν· ἀνάγκη δὴ τὸ Α ἐνδέχεσθαι τινὶ
τῷ Β μὴ ὑπάρχειν. Εἰ γὰρ παντὶ τῷ Β τὸ Α ὑπάρχει ἐξ
ἀνάγκης, τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ κεῖται ὑπάρχειν, τὸ Α παντὶ
τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρξει· τοῦτο γὰρ δέδεικται πρότερον.
Ἀλλ ὑπέκειτο τινὶ ἐνδέχεσθαι μὴ ὑπάρχειν.

Ὅταν δ ἀδιόριστοι ἢ ἐν μέρει ληφθῶσιν ἀμφότεραι, οὐκ
ἔσται συλλογισμός. Ἀπόδειξις δ ἡ αὐτὴ ἣ καὶ ἐν τοῖς καθόλου,
καὶ διὰ τῶν αὐτῶν ὅρων.